Τα πάντα είναι προσωρινά..

Άλλα για πολύ, άλλα για λίγο...
Μην μάθεις να εξαρτάσαι από καταστάσεις και στιγμές , αλλά να κρατάς την ένταση και τη γλυκύτητά τους και να φεύγεις όταν οδεύσουν προς την αλλοίωση...
Να είσαι προετοιμασμένος πως θα τελειώσουν, μα μην προδικάζεις το τέλος τους.
Ζήσε, άδραξε, απόλαυσε....

Η ζωή είναι όμορφη κάθε στιγμή.
Μέσα από το σκοτάδι, θα βρεις το φως,  τις ηλιαχτίδες που θα φωτισουν το πρόσωπό σου.
Μην φοβάσαι να κλείσεις πόρτες, σε περιμένουν άλλες με θέα πρωτόγνωρη... Μην διστάσεις να τις ανοίξεις,  κι αν δεν σε γεμίζουν ξανακλείστες...
Δεν έχεις ανάγκη από στιγμές... Έχεις ανάγκη να ζήσεις από θέληση.. Από στιγμές που ξεχειλιζει η επιθυμία.

Μην ζητάς... Μην απαιτείς.. Μην παρακαλάς..
Ο.τι και να λάβεις υπό αυτές τις συνθήκες θα είναι ακούσιο και από λύπηση.
Έχε αξιοπρέπεια και ο. Τι λάβεις θα είναι αληθινό και αφιλτράριστο, γεμίζοντάς σε περισσότερο.
Μην παλεύεις να κορέσεις την ανάγκη σου...Γιατί μετά τον κορεσμό επέρχεται η πλήξη..
Άφηνε πάντα "Λίγο"  ακόρεστη την μια σου επιθυμία,  για να επανέρχεται ακόμα πιο έντονη...

Η ζωή είναι παρωδική,  το ίδιο και οι στιγμές...
Γέμισε από αυτές,  μάθε από αυτές,  έτσι ώστε όταν κλείσει η αυλαία σου να σου χρωστάς ένα μεγάλο χειροκρότημα για το "ταξίδι"  που σου πρόσφερες και ενα μεγάλο "ευχαριστώ"  στους προσωρινούς και μη, συνοδοιπόρους σου. 

Οι λειτουργικές σχέσεις είναι οι ελεύθερες

Ναι... Ξέρω....
Μπερδευτήκατε με τη σχέση με "προνόμια"... Ίσως επειδή αυτή  "πουλάει" στις μέρες μας... Επειδή το χαλαρό συνάδει με το βολικό σε μια κοινωνία με υποχρεώσεις και δυσκολία στις δεσμεύσεις..
Στην περίπτωση μου όμως ελευθερία δεν σημαίνει περιπλάνηση σε ξένα κρεβάτια.. Σημαίνει Ελευθερία κινήσεων και ονείρων ... Κυριολεκτικές ανάσες και ελεύθερο χώρο. Χώρο που επιτρέπεις στον άλλον να αναπνέει, να κινείται και να συμπεριφέρεται, όπως και πριν, μέχρι να έρθει το πλήρωμα του χρόνου να επεξεργαστεί  και να συνειδητοποιήσει πως πλέον στο "εγώ" προστέθηκε το "Εσύ" και εξελίχθηκε στο "Εμείς".

 Το θλιβερό όμως είναι πως κάποιοι / κάποιες αυτή την ελευθερία την ερμηνεύουν ως αδυναμία του έτερον ήμισυ να θέσει όρια. Και εκεί δημιουργείται το εξής ερώτημα: Αν ξέρεις τι ενοχλεί τον άνθρωπό σου, τι τον τσιτώνει, τι τον στρεσάρει, γιατί πρέπει να οριοθετήσει τις γνωριμίες σου, τις εξόδους σου και τα πάρε δώσε σου στα social media;
Πιθανότατα γιατί δεν πληρείς ΑΚΟΜΑ τη μία και βασικότερη προϋπόθεση ώστε να επιτρέψεις να ευδοκιμήσει μία τόσο ελεύθερη σχέση. Μία βασική προϋπόθεση με δύο παράγοντες... Δύο ανεξάρτητους παράγοντες που μελλοντικά θα συμπεριληφθούν σε έναν... Δύο ανεξάρτητες οντότητες, ακέραιες, αυτεξούσιες που μελλοντικά θα στηρίξουν ένα ακέραιο "μαζί"  χωρίς να υποστούν αλλοτρίωση...
Δύο οντότητες που δεν εξαρτώνται μεταξύ τους, αλλά συνυπάρχουν από θέληση, αλληλοστηρίζονται και αλληλοκατανοούνται..
Σ'αυτού του είδους την Ελευθερία,  οι ζήλιες και οι καταπιέσεις δεν έχουν όνομα.. Εκεί που έχει χώρο ο διάλογος,ο μονόλογος "σωπαίνει".
Μην μπεις στο κόπο να επιζητήσεις αυτού του είδους την Ελευθερία, αν δεν έχεις δουλέψει πάνω στον εαυτό σου, στα θέλω σου και στο μυαλό σου...
Μην αναζητάς για "μισά"  πριν γίνεις Εσύ ένα ολόκληρο. 

Έλα να σου πω για τις γυναίκες με Α..... Κεφαλαίο

Είναι αυτές που θα τις πεις πως τιμούν τις φούστες που φοράνε... Δεν βρίζουν απαραίτητα σαν νταλικέρηδες.. Αλλά έχουν καθαρό βλέμμα και ο. Τι θέλουν θα στο πουν στα μούτρα, ακόμα κι αν κρίνουν πως είναι σκληρό.
Δεν μπορούν να κρύβονται... Αν δεν σε συμπαθήσουν θα στο δείξουν, αν δεν σε γουστάρουν στην παρέα επίσης, δεν θα προσποιηθούν για να φανούν καλές.
 Στην καλύτερη απλά δεν θα σου δώσουν σημασία, αν δεν ανήκεις στις "αδυναμίες"  τους....
Ζητούν συγνώμη αλλά... Δεν μπαίνουν σε καλούπια.. Είναι λίγο απροσαρμοστες και επιλεκτικά αντικοινωνικές...
Μην τις παρεξηγείς..
Όσα άτομα έχουν δίπλα τους.. Είναι αυτά που μπορούν να υποστουν το όπλο της ειλικρίνειάς τους..
Τα υπόλοιπα απλά τα κρατάνε σε απόσταση..
Αν δεν μπορείς να τις αντέξεις.. Θα τις μισησεις, γιατί θα παρερμηνεύσεις την ειλικρίνειά τους με το φθόνο..
Αλλά να σου πω ένα μυστικό;  Δεν φθονούν κανέναν... Απλώς ξέρουν πως λέγοντας την αλήθεια δεν έχουν τίποτα να χάσουν.. Να ρισκάρουν..
Αντιθέτως.. Θα κερδίσουν την εκτίμηση αυτών που μπορούν να "βαστήσουν" την αλήθεια..
Επιλογή σου αν θα τις κρατήσεις στη ζωή σου.. 

Είμαστε κι εμείς που.. ..

Είμαστε κι εμείς που αντί να ψάχνουμε το άλλο μας μισό.. Ψάχνουμε να κατακτήσουμε την πλήρη ανεξαρτησία μας.. Να μας εξασφαλίσουμε ένα ευοιωνο μέλλον σε μια Ελλάδα της κρίσης και μετά να χτισουμε σχέσεις και παντρειες...
Αν δεν μπορείς να ζήσεις ανεξάρτητος, δεν θα μπορέσεις να είσαι ένα ολόκληρο από  μονος σου.. Πάντα θα εξαρτάσαι από ένα άλλο μισό που όταν θα φεύγει, θα σε κάνει να χάσεις πάλι τις ισορροπιες σου και να ξαναθυμηθεις τους στόχους που εγκατέλειψες για να ζήσεις την προσωπική σου ευτυχία.
Και κάθε φορά θα βλέπεις τον ίδιο κύκλο να επαναλαμβανεται... Και τους στόχους σου να μενούν πίσω..
Φτου κι από την αρχή...
Δεν είπα να γίνεις καριεριστας που δουλεύει ολημερις και οληνυκτις...
Δεν αρέσει σε όλους αυτό... Το ξέρω...
Ειναι δύσκολο να ζεις τις περισσότερες ώρες εργαζόμενος, αντί να πίνεις καφεδιες αραζοντας με τους φίλους σου.
Είναι δύσκολες όμως οι εποχές... Δύσκολοι οι άνθρωποι και η κρίση έχει εισβάλλει παντού... Μυαλά, δουλειές, ψυχές..
Αλλά φίλε μου αν δεν μπορέσεις να σταθείς μόνος στα πόδια σου.. Πώς θα μπορέσεις να στηρίξεις άλλον έναν και να εξασφαλίσεις ενα κοινό μέλλον για "δύο";
Ο μόνος σταθερος παράγοντας κάθε πρωί που ξυπνάς είναι ο ίδιος σου ο εαυτός..
Στήριξε τον... Καντον ανεξάρτητο.. Αγαπησε τον και όταν καταφέρεις να χτίσεις για έναν... Τότε είσαι έτοιμος να χτίσεις και για δύο.. Όχι από ανάγκη.. Αλλά από επιλογή.. Από ελεύθερη βούληση 

Έλα να σου πω τι μου έμαθαν οι σχέσεις..

Σχέσεις.. Άλλοι λένε χαμένος χρόνος και λάθος άνθρωποι.. Πράξεις που μετανιωσαμε και συμπεριφορές που έπρεπε  να προσφέρουμε αλλού για να εκτιμηθουν.
Εγώ θα πω σχέσεις, τα καλύτερα μαθήματα που πήραμε, οι πιο έντονες και πιο ειλικρινείς στιγμές σε χαρά και πόνο.
Τίποτα πιο ειλικρινες απο τις πρώτες στιγμές και τιποτα πιο επώδυνο από τις τελευταίες.
Αν είσαι τυχερός πέρα από μαθήματα για μελλοντική χρήση, θα αποκτήσεις και μαθήματα αυτοβελτίωσης.
Εγώ ήμουν από τους τυχερούς ανθρώπους... Απέκτησα κι αυτό το μάθημα.
Έμαθα πως κάθε άνθρωπος ακόμα κι αν συγκλινει σε κάποια χαρακτηριστικά με τους άλλους, πάντα θα διατηρεί το ανεξηγητο των αντιδράσεων.
Μην κάνεις το λάθος να μην προσφέρεις, επειδή ξέρεις πως δεν θα λάβεις..
Καλώς ή κακώς ελάχιστοι άνθρωποι εκτιμούν, δίνουν και δίνονται. Αλλά η καλύτερη μορφή αγάπης είναι αυτή που νιώθεις βλέποντας τον εαυτό σου να εξελίσσεται προσφέροντας στον άλλον... Φεύγοντας με άδεια χέρια.. Φεύγεις με γεμάτη καρδιά.. Όχι επειδή στην γέμισε ο άλλος, αλλά ο ιδιος σου ο εαυτός.
Αν λοιπόν βγεις σοφός από αυτές τις "λάθος επιλογές"  που λένε οι άλλοι, σημαίνει πως έχεις μάθει και τα παρακάτω.
Να μην χάνεις χρόνο εξηγώντας συμπεριφορές, να μην χάνεις τα βράδια σου πίσω από ενα γιατί, να μην ανεχεσαι τοξικες συμπεριφορές και συμπεριφορές που σε αδειαζουν, να κάνεις το λάθος να πιστεύεις πως δεν υπάρχει κάτι που μπορεί  να "κουμπωσει" μαζί σου,  μένοντας έτσι σε κάτι μέτριο και χλιαρό, να περιμένεις από τον άλλον συμπεριφορές που θα εκδηλωνες και εσύ, να προσδοκεις (πολλές φορές οι βυθισμενες προσδοκίες μας απογοητευουν και όχι οι άνθρωποι),  να μην θεωρεις ποτέ δεδομένη την αγάπη καποιου(μπορεί να είναι ενθουσιασμός με εκδηλωσεις αγάπης), ο έρωτας είναι εγκεφαλικος και ελάχιστοι οι μονογαμικοι, διότι ελαχιστοι και οι εγκεφαλικοι.
Αν έμαθες λοιπόν όλα αυτά θα συνεχίσεις να ζεις κάθε έντονη στιγμή που έχει να σου προσφέρει η κάθε "σχέση",  όσο σύντομη και να 'ναι..
Κι αντί να σε αδειάζει... Θα σε γεμίζει με μαθήματα...
Και θα σε βελτιωνει..
Ακομη κι αν οι άλλοι χρειάζονται το χρόνο τους για να οδηγηθουν στην αυτοβελτιωση.

Να ξέρεις τι αξίζεις

Τον χρυσό μπορούν να τον εκτιμήσουν...την αξία σου όμως;

Αναρωτήθηκες ποτέ τι αξίζεις και πως πολλές φορές σε εκτίμησες λιγότερο από την πραγματική σου αξία;

Σκέφτηκες πως επέτρεψες σε άτομα να θέσουν εκείνα την "υποκειμενική σου αξία" και εσύ απλά την δέχτηκες ακούσια στην προσπάθειά σου να τους κρατήσεις στη ζωή σου;

Έκατσες να σκεφτείς πόσες σωστές συμπεριφορές θυσίασες μπροστά στις λάθος που έλαβες;

Πόσα "Δεν ξέρω τι θέλω" ανέχτηκες, ενώ εσύ ήξερες τι θες και τι ζητούσες από τη ζωή σου;

Πόση ηρεμία έχασες από τη ζωή, το μυαλό σου και τα βράδια σου να σκέφτεσαι για λάθη που δεν έκανες και για ελαττώματα που οι άλλοι σε έκαναν να νομίζεις πως έχεις;

Σκέφτηκες απλά πως όταν ανέχεσαι συμπεριφορές που σε μειώνουν, εμποδίζεις αυτές που θα σε εξύψωναν να έρθουν;

Όλοι οι άνθρωποι αξίζουμε πολλά...αλλά όχι για όλους και με όλους...

Αξίζουμε πολλά μα την αξία μας δεν χρειάζεται να την επιβάλλουμε..όσοι επιθυμούν θα την εκτιμήσουν...όσοι πάλι ζορίζονται, δεν χρειάζεται να τους αποδείξεις τίποτα..άσε τους να δουν τη σαπίλα που υπάρχει τριγύρω και την παράνοια και θα την εκτιμήσουν ετεροχρονισμένα...

Αλλά τότε θα είναι δύσκολο να δεχτείς ετεροχρονισμένες εκτιμήσεις...γιατί ξέρεις ποιος είσαι και ξέρεις πως σε εκτίμησαν γιατί δεν βρήκαν κάτι καλύτερο...που εσύ επιβεβαίωνες πριν κάνουν την τσάρκα τους και το επιβεβαιώσουν από μόνοι τους.

Μην λυπάσαι...

Ελάχιστοι εκτίμησαν τη σωστή στιγμή...μα αυτοί ήταν που ήξεραν τι να σου προσφέρουν.

Ελάχιστοι είναι που θα σου μάθουν να εκτιμάς τον εαυτό σου.

Κάποιοι θα έρθουν στη ζωή σου απλά για να σου μάθουν πως αξίζεις πολλά και μετά θα φύγουν, κάποιοι πάλι θα έρθουν για να σε φτάσουν στο μηδέν της αυτοεκτίμησης και κάποιοι άλλοι θα στο αποδεικνύουν ότι αξίζεις κάθε μέρα και θα μείνουν...ΕΣΥ όμως είσαι αυτός που οφείλεις να στηριχτείς στα πόδια σου και στα μυαλά σου.

Όταν μάθεις καλά τι αξίζεις θα ξέρεις και πότε να φύγεις...θα ξέρεις πως το να προσπαθείς να αποδείξεις κάτι είναι απλά χαμένος χρόνος...ο καθένας θα το καταλάβει στο χρόνο του...είτε αυτός ο χρόνος είναι το "ΑΡΓΑ", είτε το "ΕΓΚΑΙΡΑ".

Πίσω από έναν δυναμικό άντρα βρίσκεται μία ισορροπημένη γυναίκα, πίσω από μία δυναμική γυναίκα κρύβεται μια αυτόνομη οντότητα.

Πρόσφατα άκουσα μία συζήτηση πως ο έρωτας μπορεί να σε κάνει να παρεκκλίνεις των στόχων σου και διαφώνησα καθέτως.

Αυτό συμβαίνει όταν ανήκεις στην κάστα των ανθρώπων που αναζητούν το άλλο τους μισό και δεν αποτελούν από μόνοι τους ένα ολόκληρο ή ανήκεις σε αυτούς που επέλεξαν στη ζωή τους ένα τοξικό άτομο που αντί να τους δίνει διάθεση για ζωή, τους την αφαιρεί.

Αν κάποιος άνθρωπος από μόνος του μπορεί να αγγίξει το 100% των δυνατοτήτων του, με έναν ακόμη συνοδοιπόρο, μπορεί να το ξεπεράσει.

Αυτό το μυστικό το αντιλήφθηκαν ελάχιστοι μεν, αλλά πετυχημένοι δε, άνδρες, που κατανόησαν πως το να επιλέξουν μια ισορροπημένη, ανεξάρτητη, δυναμική γυναίκα μπορεί να τους κορυφώσει στην καριέρα και στην ζωή τους.

Από την άλλη τι γίνεται με τις δυναμικές καριερίστριες, που φέρουν και τον τίτλο της Γυναίκας; 

Μήπως δεν αντιλήφθηκαν το ίδιο;

Κι όμως αυτές το ξέρουν καλύτερα από τον καθένα, όμως ελάχιστοι πίστεψαν σε αυτές.

Έκριναν πως μια γυναίκα δεν μπορεί να αποδίδει σε όλους τους τομείς, να λειτουργεί σαν άντρας στην καριέρα και στη λογική και σαν γυναίκα στο κρεβάτι και στην δημιουργία οικογένειας. Την θεώρησαν ως μια καλή διαφήμιση, γι' αυτό κυρίως την απέφευγαν, αντί να την θεωρούν πρόκληση, ή όταν πίστευαν σε αυτήν, αδυνατούσαν να την διαχειριστούν και να ζητούν περισσότερο χρόνο και προσοχή.

Γι'αυτό λοιπόν οι περισσότερες καριερίστιριες δεν ανελήχθηκαν κρατώντας το χέρι κάποιου, αλλά μόνες τους, πατώντας γερά στα πόδια τους.

Μπορεί να μην μπορούν να σου προσφέρουν ατέλειωτο χρόνο επικοινωνίας και συνεχόμενη φυσική παρουσία στη ζωή σου, μα μπορούν να σου προσφέρουν ζεστασιά και ηρεμία στον ελεύθερό τους χρόνο, γιατί αυτό που ζητάνε και οι ίδιες είναι ηρεμία, το αντίθετο της γκρίνιας. Ζητάνε μία αγκαλιά όταν αυτό είναι εφικτό, ζητάνε κάποιον να είναι παρών στη ζωή τους ακόμα και χωρίς τη φυσική του παρουσία, κάποιον που να μοιράζονται την καθημερινότητά τους, ξεχνώντας τα προβλήματά τους, κάποιον που να έχει την ίδια τρέλα τις στιγμές που μπορούν να ξεφύγουν από την ρουτίνα.

Κι αν αυτός ο κάποιος θελήσει να τους προσφέρει κι ένα πιάτο ζεστό φαγητό που θα συνοδεύει τις πείνες τους στη δουλειά, πολύ ευχαρίστως... :Ρ

Τις θεωρούν τις πιο επικίνδυνες γυναίκες...κι όμως είναι οι πιο απλές...