Μην φέρεις αντίρρηση σε κάτι που είναι προαποφασισμένο

Μην φέρεις αντίρρηση..μην θυμώσεις, μην παραπονεθείς.
Πρέπει να καταλάβεις πως όλα για κάποιο λόγο γίνονται και αν παλέψεις να αλλάξεις μια απόφαση, αυτό θα γίνει παροδικά, γιατί μετά θα επανέλθει η αρχική.
Αν λοιπόν αυτή η απόφαση σε συμπεριλαμβάνει, εσύ θα πράξεις το μέρος εκείνο που σου αντιστοιχεί, τίποτα παραπάνω.
Ακόμα κι αν αυτή η απόφαση, αφορά το να βγεις από τη ζωή κάποιου ακούσια,κάντο!
Μην το σκεφτείς δευτερόλεπτο.
Όταν κάποιος σε θέλει στη ζωή του, πρέπει να είναι σίγουρος και όχι να έχει αμφιβολίες γι' αυτό.
Εσύ ακολούθησε το δικό σου μονοπάτι...αν ξέρεις τι αξίζεις και τι έχεις να προσφέρεις,τότε απομακρύνσου και πήγαινε εκεί που ξέρουν να εκτιμούν την πραγματική αξία και προσφορά σου, όπως κάνεις κι εσύ.
Μην χαραμίζεις χρόνο στο να μεταπείθεις ανθρώπους για τις αποφάσεις τους..το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να δώσεις συμβουλές και όποιος επιθυμεί θα τις ακολουθήσει.
Οι μόνες αποφάσεις που σε επηρεάζουν..είναι αυτές που θα λάβεις εσύ για τη ζωή σου..
Keep going

Ο άνθρωπός σου πρέπει να 'ναι η ηρεμία σου

Παρατηρώ ανθρώπους σε λάθος σχέσεις...να πνίγονται σε ταμπέλες κι ετικέτες θυσιάζοντας ό.τι πολυτιμότερο έχουν..
Την ελευθερία τους.
Δεν είναι εύκολο να συνυπάρξεις με κάποιον άλλον...δεν ξέρω αν οι πρώτοι μήνες είναι όλο μέλια ή όχι...ξέρω ότι κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός κι αν τον δεχτείς, θα τον δεχτείς γι'αυτό που είναι και όχι γι' αυτό που πρόκειται να γίνει.
Να σου πω όμως ένα μυστικό;
Ο άνθρωπός σου δεν είναι μόνο αυτός που θα μοιάζετε σε πολλά...που θα νιώθεις σαν να τον γνωρίζεις χρόνια, αναπτύσσοντας μια οικειότητα απέναντί του και θα έχετε το γέλιο σαν δύναμή μας.. μα είναι κι αυτός που θα είναι το καταφύγιό σου...που θα μπορείς να μοιραστείς τους προβληματισμούς σου..που θα είναι η ηρεμία σου, η ξεκούρασή σου μετά από μια δύσκολη μέρα...η ανάγκη σου και η κινητήριος δύναμή σου..
Ο άνθρωπός σου πρέπει να εντίνει την επιθυμία σου για εκείνον...
Αν νιώσεις ένα βάρος να σε τυλίγει στην σκέψη πως θα τον δεις...τότε να ξέρεις..είσαι με λάθος άνθρωπο...
Κι αυτό που πάντα πρέσβευα και πάντα θα πρεσβεύω...
Μην στερείς ποτέ από τον άλλον την ελευθερία του..μην παρεμβαίνεις στην προσωπικότητά του και βάδισε με ίδιο βήμα μαζί του...
Υπηρέτες και αφέντες δεν χρειάστηκε κανείς για συνοδοιπόρο...

O έρωτας δεν θέλει σκέψη..ταχύτητα θέλει

Κάποιοι τον φοβούνται..κάποιοι ρισκάρουν και τολμούν..
Οι πρώτοι μένουν με τη γεύση και το απωθημένο και οι δεύτεροι ίσως με την πικρία της απότομης πτώσης...
Οι διαφορά τους;
Οι δεύτεροι γεύτηκαν..δοκίμασαν...ένιωσαν την πικάντικη γεύση του, που απλά μετατράπηκε αργότερα σε ένα άνοστο ,κάποιες  φορές κρύο,αλλά ίσως και καυτό πιάτο.
Αν λοιπόν ανήκεις στη δεύτερη κατηγορία σε συγχαίρω..γιατί το ρίσκο είναι εθιστικό αν το δοκιμάσεις μια φορά..σε εξιτάρει το μυστήριο και το άγνωστο που καλείσαι να εξερευνήσεις σε νερά που δεν ξέρεις...
Αν όμως ανήκεις στην πρώτη κατηγορία, θα σου πω το εξής...μπορεί να κέρδισες ένα βλέμμα...μπορεί να βασανίζεις το μυαλό σου με τη μορφή που σε κέρδισε και με ερωτηματικά του "τι θα γινόταν εάν..."..αλλά γιατί δεν ρισκάρεις;
Ο έρωτας δεν έχει οδηγίες χρήσης και δοκιμασμένες συνταγές..ο έρωτας είναι ένας διακόπτης..μια αέναη καύλα στον εγκέφαλο που καλείσαι να πυροδοτήσεις στον άλλον..κι αν δεν το κάνεις εσύ..ίσως έχεις κάποιος άλλος την ταχύτητα και τον τρόπο να το κάνει...
Γι' αυτό ρίσκαρε πριν δεις τον εαυτό σου να χάνει κάτι που πόθησε πολύ.

Δεν απογορεύεις..φεύγεις

Μελετώντας ένα απόσπασμα της Μαλβίνας α τιλήφθηκα πόσο σπανίζει αυτή η νοοτροπία Γυναίκας στην εποχή μας...
Η νοοτροπία του αφήνω ελεύθερο τον άλλον να ζήσει..κι αν δεν το εκτιμήσει..φεύγω.
Ανέφερε σε συνέντευξή της πως
"Επιτρέποντάς του τα πάντα, βλέπεις μέχρι πού μπορεί να παραβιάσεις το ζωτικό σου χώρο: Ο πρώτος πειρασμός. Τίποτα δεν απαγορεύεται. Μέχρι πού θα εκμεταλλευτεί αυτή την ελευθερία. Όταν προσπαθείς να περιορίσεις τον πόθο ή το βλέμμα του άλλου, είσαι απλώς μια ηλίθια. Η μοίρα μιας γυναίκας που δεν είναι το ολοκληρωτικό αντικείμενο του πόθου για έναν άντρα, δεν εξαγοράζεται με κανενός είδους καλή ζωή και προνόμια. Δεν απαγορεύεις, φεύγεις! "
Τα πράγματα είναι πολύ απλά, επιλέγουμε όμως να τα κάνουμε σύνθετα..αν κάποιος θέλει να εξερευνήσει την ποσότητα επίτρεψέ του να το κάνει..μην του το αρνηθείς....όσο περνάει ο καιρός η ποσότητα θα κοραίνει την ανάγκη του και θα στραφεί στην ποιότητα..
Εκεί δεν μπορείς να εγγυηθείς ότι θα βρει πλέον αυτό που ψάχνει...γιατί η ποιότητα είναι δυσεύρετη, ενώ η ποσότητα που χολαίνει βρίσκεται σε αφθονία.
Δεν σημαίνει πως το ένα μονοπάτι θα τον οδηγήσει εν τέλει στο άλλο..αντιθέτως το πρώτο μονοπάτι, αφού το γευτεί μπορεί να τον οδηγήσει στην απεγνωσμένη αναζήτηση τού δεύτερου..αλλά μάταια..
Ό.τι ψάχνεις, παίρνεις...αυτό ελκύεις και θα ελκύεις πάντα...υποσυνείδητα ελκύεις αυτό που σκέφτεσαι, κι ας προαπαθήσεις να εξαπατήσεις τους άλλους ή τον εαυτό σου...το αποτέλεσμα θα 'ναι το ίδιο.
Και στην τελική..ποιος σου είπε πως το ιδανικό θα το γνωρίσεις, όταν είσαι έτοιμος να το δεχτείς;

Αντιθέτως..ίσως το γνωρίσεις τη στιγμή που θες να ζήσεις διαφορετικά μονοπάτια..

Οι γυναίκες που ξέρουν πότε πρέπει να φύγουν

Είναι αυτές που πάλεψαν για την δυναμικότητα και την ανεξαρτησία τους...
Δύο αρετές που τις έχασαν και βρέθηκαν στο πάτο για καιρό, παλεύοντας με νύχια και με δόντια να τις ανακτήσουν.
Αυτές που πρεσβεύουν πως "τα λάθη θα σε διδάξουν" και πως κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός κι ας συγκλίνει στις επιθυμίες.
Αυτές που δεν μπορείς να τις δεσμεύσεις με μια ταμπέλα....σχέσης.
Αυτές που τα "όχι" και τα "μη" τα ακούνε ως προτροπές.
Αυτές που δεν θα σου γκρινιάξουν..δεν θα σου πουν αν φταις σε κάτι...αν έκανες κάπου λάθος και τις πλήγωσες...θα σε αφήσουν ελεύθερο να κάνεις τις επιλογές σου και να κρίνεις  μόνος σου αν φέρθηκες σωστά,
γιατί πιστεύουν πως η πιο σωστή επιλογή είναι αυτή που έκανες από μόνος σου και όχι αυτή που σου υπέδειξαν.
Θα περιμένουν..θα κάνουν για λίγο υπομονή..όχι γιατί σε έχουν ανάγκη..ανάγκη δεν έχουν κανέναν..μα γιατί πιστεύουν πως ο κάθε άνθρωπος θέλει το χρόνο του.
Αν δουν όμως πως αυτός ο λογικός,για εκείνες, χρόνος εξαντλήθηκε, φεύγουν...σιωπηλά και διακριτικά...
Μα η απουσία τους φίλε μου θα κάνει τόσο θόρυβο στη ζωή σου..γιατί καταβάθως ξέρεις...
πως ΑΥΤΕΣ τις γυναίκες...δεν τις βρίσκεις κάθε μέρα στη ζωή σου.
Κι ας πιστεύεις πως είναι νωρίς ακόμα

Είμαστε κι εμείς οι τρελές που ξέρουμε να ΖΟΥΜΕ

Υπάρχουμε κι εμείς οι τρελές...

Δεν θα μας καταλάβεις μεμιάς, γιατί αρχικά είμαστε σοβαρές κι απρόσιτες, κλεισμένες σαν όστρακα.

Κοινωνικές, αλλά μέχρι εκεί.

Όταν ξεκλειδωθούμε όμως θα νιώσεις την τρέλα μας στο πετσί σου....θα ΖΕΙΣ μαζί μας και θα αναπνέεις..και θα θες να μυηθείς στον κόσμο μας..θα ζηλέψεις και θα θες κι εσύ να γευτείς την γεμάτη εκπλήξεις καθημερινότητά μας.

Δεν γονατίζουμε εύκολα..είμαστε εδώ να αντιμετωπίσουμε ό.τι έρθει..χωρίς ταμπέλες και προκαταλήψεις..

Ζούμε και μαθαίνουμε..δεν μαθαίνουμε για να ζούμε.

Μια μέρα χωρίς γέλιο για εμάς, είναι μία μέρα που δεν ζήσαμε..που πετάξαμε άσκοπα στο βωμό του χθες.

Μια μέρα με ΠΡΕΠΕΙ, είναι μια θηλιά για εμάς στο λαιμό.

Μην μας καλουπώσεις..μην μας περιορίσεις..θα βρούμε το χώρο και το χρόνο και θα φύγουμε μεμιάς.

Δεν μας πάνε τα νορμάλ μωρε..αφού σου είπα..γεννηθήκαμε τρελές..

Κι αυτή είναι η δύναμή μας..η Τρέλα μας  και δεν ντρεπόμαστε καθόλου γι'αυτό!

Στα δεσμά σου πάντα θα επιστρέφεις...εκούσια(!)

Ο μεγαλύτερος παραλογισμός του 20ου αιώνα (ίσως και πιο πριν) είναι πως οι άνθρωποι ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ(!) να μείνουν εκεί που τους περνάνε μια θηλιά στο λαιμό, εκεί που καταπιέζονται και δεν περνούν καλά, κάνοντας συλλογή από απωθημένα, τα οποία παλεύουν μετά από χρόνια να "ζήσουν" αργοπορημένα, αναζητώντας λαίμαργα τη διέξοδο που δεν βρήκαν για χρόνια.

Έτσι δημιουργούν φαύλους κύκλους..ανοίγοντας και κλείνοντάς τους επιπόλαια και άκριτα, γιατί πάντα θα επιστρέφουν στη θηλιά που τους πέρασαν, με το άλλοθι ότι με αυτήν έμαθαν να ζουν και με αυτήν συνήθισαν.

Αν τύχει και βρουν κάπου να τους "πουλάνε" ελευθερία..θα τρομάξουν...θα μείνουν(για λίγο) αλλά παράλληλα θα παλεύουν να φύγουν, θα επιδιώξουν να πείσουν τον εαυτό τους, πως πρόκειται για ένα καλοστημένο marketing που μόλις υπογράψουν θα εφαρμοστούν τα ψιλά γράμματα, που δεν είχαν παρατηρήσει...

Κι αν τελικά ανακαλύψουν πως αυτό που τους πουλούσαν ήταν ατόφιο και αυθεντικό...θα αντιληφθούν πως είναι πλέον αργά και πως σπάνια ανακαλύπτεις τέτοιες "προσφορές"..

Αν και (μεταξύ μας) την ελευθερία, λίγοι την εκτίμησαν και την αξιοποίησαν σωστά..οι περισσότεροι την παρερμήνευσαν και τη καταχράστηκαν..

Σκέψου πως και ο Πλάτωνας  αναφέρει στην "Πολιτεία" πως η δημοκρατία κατέληξε αναρχία..γιατί η ελευθερία που  δόθηκε στο λαό, καταχράστηκε και ΕΠΕΛΕΞΕ ξανά εκούσια την χειραγώγησή του.

Όταν όμως στερούνταν ελευθερίας ..φαινομενικά επαναστατούσαν με το άλλοθι ότι "φταίνε οι άλλοι"..

Άραγε...ΤΙΣ ΠΤΑΙΕΙ;