Happy Valentine's... Choise

Δεν θα μιλήσω για τη ημέρα. Ο καθένας μπορεί να τη γιορτάσει όπως θέλει κι αν θέλει... Θα μιλήσω για την επιλογή του "Βαλεντίνου" και της "Βαλεντίνας". Με άλλα λόγια για την επιλογή του συντρόφου.  Μια επιλογή που μετά την ηλικία των 25 δεν φαντάζει τόσο εύκολη,  αλλά κυρίως περίπλοκη θα έλεγα με κριτήρια που τα λες  αυξημένα έως και υπερβολικά.
Δεν ξέρω τι κριτήρια έχει ο καθένας σας, αλλά θεωρώ πως υπάρχουν κάποια που αποτελούν την πεπατημένη.
Κι αν νομίζετε πως τα κριτήρια αυτά,  σ'ένα δρόμο διπλής κατεύθυνσης πρέπει να τα πλήρει μόνο ο Βαλεντίνος ή η Βαλεντίνα σας,  τότε πρέπει να καταλάβετε πως δεν μετέχετε σε συντροφική σχέση αλλά σε παρτίδα παιχνίδιου που θέτετε κατ'αποκλειστικότητα εσείς τους όρους.
Σε ενα "fair play"  όμως οι όροι είναι κοινοί για κάθε παίκτη.
Σχετικά λοιπόν με τους "όρους"  του παιχνιδιού,  καλό είναι να τους τηρείτε αμφότεροι,  αφού τους προσυμφωνήσετε σε μια διαδικασία γνωριμίας.
Οι όροι αυτοί δεν είναι αμετάκλητοι... Δεν είναι χειροπέδες.. Είναι προσαρμοσιμοι στις ανάγκες και των δύο.. Κι αν ο ένας από τους δύο τους αντιληφθεί σαν φυλακή, καλό είναι να αποχωρήσει,  καθώς σχέση δεν σημαίνει "δέσμευση" μα ζω ελεύθερα έχοντας ένα συνοδοιπορο στο ταξίδι μου,  προσφεροντάς του με τη σειρά μου,  σεβασμό και αφοσίωση.
Οι όροι αυτοί αφορούν βασικούς άξονες που μας επηρεάζουν ες αει και αφορούν τα όνειρά μας, την ελευθερία μας, τις δυσκολίες που συναντάμε στη διαδρομή μας,  τους φίλους μας και την οικογένειά μας. Δεν μπορώ να φανταστώ δύο ανθρώπους να συνυπάρχουν με την προοπτική του "για πάντα"  και να μην σέβονται τα παραπάνω.
Δεν νοείται να βρω έναν άνθρωπο με την προοπτική να τον αλλάξω, να "διορθώσω"  τα ελαττώματα που βλέπω εγώ..
Στον άνθρωπό σου πρέπει να θαυμάζεις τα προτερήματα και να αγαπάς τα ελαττώματά του ή έστω να είσαι σε θέση να τα σέβεσαι. Δεν νοείται να θες να τον κάνεις όμοιό σου.. Μα θα πρέπει να μάχεσαι να διατηρεί τη διαφορετικότητά του.
Δεν νοείται να μην δέχεσαι την παρέα του, αφού με αυτήν μεγάλωσε,  έκλαψε, ζήτησε και του ζήτηθηκε βοήθεια στα δύσκολα πριν σε γνωρίσει. Αν δεν μπορείς να συνύπαρξεις μαζί της,  δώσε του χώρο και χρόνο να συνύπαρχει μόνος του μαζί της. Σε καμία όμως περίπτωση δεν μπορείς να του την στερήσεις. Το ίδιο ισχύει και για την οικογένειά του και τα αδέρφια του. Μπορείς να κρατήσεις εσύ την απόσταση που επιθυμείς αλλά όχι να στερήσεις τη σχέση αυτή.
Δεν μπορείς να ζητήσεις από τον άλλον να αλλάξει όνειρα και θέλω,  αντιθέτως πρέπει να είσαι εκεί,  δίνοντάς του το κίνητρο να τα πλησιάσει,  να τα αγγίξει. Να είσαι συνοδοιπόρος στα δύσκολα,  στα ευχάριστα και σε όλα.
Αν κατανοήσεις και δώσεις όλα αυτά,  δεν χρειάζονται δώρα και βαρυγδουπες δηλώσεις αγάπης. Η αγάπη δεν ειναι δώρα και πολλαπλά "Σ'αγαπώ"  αλλά φαίνεται στα παραπάνω.  Κι αν τα θεωρείς υπερβολικά,κλείσε τα μάτια και φαντάσου κάποιον να έρχεται και να σου στερεί έστω ένα από όλα τα παραπάνω.
Αν νιώσεις να "πνίγεσαι", τότε αντιλαμβάνεσαι πως αποτελούν αναφαιρετο δικαίωμα του καθενός.  Η αλλαγή "προσωπικής κατάστασης" δεν σημαίνει στέρηση δικαιωμάτων.
Αν δεν είσαι σε θέση να τα κατανοήσεις ή δεν είναι σε θέση κάποιος να σου τα προσφέρει,  θα πω πως η "μοναξιά" είναι προτιμητέα.
Καλό σας μεσημέρι "Βαλεντινάκια"

Όταν ζυγίζεις με λάθος σταθμά

.. Όταν συγκρίνεις την αγάπη μου με τη δική σου..
Τις πράξεις σου με τις δικές μου.
Τις σκέψεις σου με τις δικές μου..
Το πως δίνεσαι με το πως δίνομαι..
Όταν τα ζυγίζεις με δικά σου σταθμά η ζυγαριά σου θα γέρνει προς τα εσένα.
Θα κρίνεις πως δίνεις μα δεν λαμβάνεις ή πως λαμβάνεις ψίχουλα.
Θα κλείνεσαι σαν όστρακο και δεν θα αφήνεσαι να ζήσεις τη στιγμή.
Θα σου δίνουν και δεν θα το αντιλαμβάνεσαι, γιατί τέτοιου είδους "δόσεις" δεν ταιριάζουν στη ζυγαριά σου.. Είναι ξένες για 'σενα.
Όταν κάποιος σου δίνει  και σ'αγαπά  πρέπει να το κάνει με παρόμοιο τρόπο με το δικό σου..
Γιατι... Γιατί έτσι κρίνεις πως εκδηλώνεται η αγάπη.  Μόνο έτσι... Δεν υπάρχει άλλος τρόπος, δεν γίνεται να υπάρχει.
Όπως γράφει όμως κι ο Μπουκάι ο καθένας έχει έναν άλλον τρόπο να αγαπά,  ίσως και τελείως διαφορετικό με τον δικό σου τρόπο,  χωρίς αυτό να του αναιρεί ότι σε αγαπά το ίδιο με σένα.
Για κάποιους είναι σημαντικοί οι φίλοι, γιατί τους εκριναν ως τα δεύτερα αδέρφια τους.
Για κάποιους είναι σημαντική η οικογένεια, γιατί εκείνο ήταν το καβουκι τους.
Για κάποιους είναι σημαντική η μοναξιά,  γιατί είναι η μοναδική ειλικρινής σχέση που μπορείς να έχεις με τον εαυτό σου.
Για κάποιους  δεν έχουν αξία τα ίδια πράγματα που έχουν και για σένα.
Όταν προσπαθήσουν να σε εξισωσουν και να σε αναμειξουν με πράγματα ανούσια για κεινους....να ανησυχείς.
Όταν είναι ειλικρινείς μαζί σου,  σημαίνει πως σε σέβονται.
Μα την ειλικρίνεια είναι δύσκολο να τη διαχειριστείς.
Πολλές φορές θα ψάχνεις να λάβεις τα ίδια που έδωσες και θα γυρνάς με άδεια χέρια, γιατί ο αλλος σου έδινε, αλλά με τρόπο που δεν σε γέμιζε, γιατί δεν ήταν σαν τον δικός σου.
Πολλές φορές αμφισβητούσες και αμφέβαλλες,  δεν δεχοσουνα "αμάσητη"  τροφή όπως έλεγες...  Μα έτσι αμφέβαλλες για το "είναι" του άλλου.. Αμφισβητούσες για τις προθέσεις του και την αγάπη του για σένα...
Ποιος μαθητής συνέχισε να προσπαθεί στο σχολείο, όταν συνέχεια αμφέβαλλαν για τις προσπάθειες που κατεβαλε καθε μερα; Κάποια στιγμή σταματήσε να προσπαθεί.. Δεν άντεξε την αδικία και την αμφισβητηση.
Μην ανησυχείς όταν βλέπεις κάτι διαφορετικό... Όταν βλέπεις κάποιον με διαφορετική συναισθηματική νοημοσύνη. Να ανησυχείς όταν θα βρεις κάτι όμοιό σου... Κάτι που θα "φαίνεται"  να σου μοιαζει... Εκεί να ανησυχείς... Εκεί.. Γιατί οι άνθρωποι είναι καλοί ηθοποιοί, καλοί χαμαιλεοντες και θυσίαζουν την ιδιαιτεροτητα τους για να γίνουν πιστευτοι,  φοβούνται πως αυτό που έχουν να δώσουν δεν θα γίνει αποδεκτό.. Και τότε με τα χρόνια κάνεις δύο γνωριμίες... Μια με το αντίγραφό σου και μία με τον άνθρωπο που κρυβόταν τόσο καιρό μέχρι να γίνει αποδεκτός.
Πόσο σίγουρος είσαι ότι ξέρεις καλα όσους γνώρισες;  Πως ο. Τι ελαβες,  όταν ΕΒΛΕΠΕΣ να λαμβάνεις ήταν πέρα για πέρα αληθινό;
Κάποιες φορές έχοντας τέτοιες ζυγαριες... Δεν εκτιμαμε σωστά το αυθεντικό και το πρόσωπο που όντως μας δίνει και έχει να μας δώσει.
Μα τα αυθεντικά κομμάτια δεν θα θελησουν να σε μιμηθουν, δεν θα γίνουν αντίγραφο σου.. Θα παλέψουν για τη διαφορετικοτητα τους και μέσα από αυτήν θα σου δίνονται.
Αν δεν μπορείς ομως να αντιληφθείς τις προθέσεις τους και παντα κοιτάς καχυποπτα;  Τι άλλο μπορούν να κάνουν;  Να σου δώσουν κάτι που οι ίδιοι θεωρούν ανούσιο και ψεύτικο από μεριά τους για να πειστείς πως σου δίνονται;
Αυτοί οι άνθρωποι πορευονται με την ειλικρίνεια... Κι αν σου φαίνονται μεγάλα λόγια... Με τον καιρό θα καταλάβεις πως ο. Τι έλεγαν το εννοούσαν κι ας είχες πάντα μέσα σου ψήγματα αμφιβολίας.

Χορτασμένοι άνθρωποι είναι οι ικανοποιημένοι άνθρωποι

Σ' αυτή τη ζωή δεν θα σε χορτάσει η ποσότητα,  αλλά η ποιότητα.
Ο κορεσμός θα επέλθει όταν σε κατακλύσει το αίσθημα της πληρότητας.
Όταν δεν θα έχεις ανάγκη να συγκρίνεις, όταν θα ξέρεις πως είσαι καλά με αυτά που έχεις και πως ακόμα κι αν σου προσφερόταν κάτι φαινομενικά καλύτερο, δεν θα το επέλεγες, γιατί νιώθεις ολοκληρωμένος με τα υπάρχοντα.
Την ολοκλήρωση δεν θα στην προσφέρει η αντικειμενική τελειότητα,  μα η τελειότητα που θα χτίσεις εσύ στα μέτρα σου,  όπως την θες.
Κάθε άνθρωπος νιώθει το αίσθημα της πλήρωσης για διαφορετικούς λόγους.  Άλλοι γιατί εχουν άφθονα χρήματα,  άλλοι γιατί έχουν τον "τέλειο"  σύντροφο,  άλλοι γιατί έχουν τις τέλειες αναλογίες.
Εγώ θα πω πως την πληρότητα δεν θα στην προσφέρουν τα χρήματα, οι πολυτέλειες και τα εξωτερικά περιτύλιγματα,  αλλά ένα καλλιεργημένο μυαλό και μια καλλιεργημένη, γεμάτη ψυχή,  σοφή και ικανή να διακρίνει το εφημερο από το διαρκές,  την λάμψη που φθείρεται με τον καιρό από την αέναη.
Η πληρότητα δεν έχει ηλικία,  δεν κατακτιεται στα 30,στα 40 ή στα βαθιά γεράματα,
Κατακτιέται όταν αντιληφθείς το πραγματικό της νόημα,  όταν όσα έχεις τα βλέπεις για χρυσό μη ανταλλάξιμο,  νιώθοντας ευλογημένος που τον κατέκτησες.
Και όπως λέω "Χορτασμένα μάτια, είναι τα ικανοποιημένα μάτια,  αυτά που είναι γεμάτα με αυτό που βλέπουν", έτσι και χορτασμένοι άνθρωποι,  είναι οι ικανοποιημένοι άνθρωποι. 

Τα πάντα είναι προσωρινά..

Άλλα για πολύ, άλλα για λίγο...
Μην μάθεις να εξαρτάσαι από καταστάσεις και στιγμές , αλλά να κρατάς την ένταση και τη γλυκύτητά τους και να φεύγεις όταν οδεύσουν προς την αλλοίωση...
Να είσαι προετοιμασμένος πως θα τελειώσουν, μα μην προδικάζεις το τέλος τους.
Ζήσε, άδραξε, απόλαυσε....

Η ζωή είναι όμορφη κάθε στιγμή.
Μέσα από το σκοτάδι, θα βρεις το φως,  τις ηλιαχτίδες που θα φωτισουν το πρόσωπό σου.
Μην φοβάσαι να κλείσεις πόρτες, σε περιμένουν άλλες με θέα πρωτόγνωρη... Μην διστάσεις να τις ανοίξεις,  κι αν δεν σε γεμίζουν ξανακλείστες...
Δεν έχεις ανάγκη από στιγμές... Έχεις ανάγκη να ζήσεις από θέληση.. Από στιγμές που ξεχειλιζει η επιθυμία.

Μην ζητάς... Μην απαιτείς.. Μην παρακαλάς..
Ο.τι και να λάβεις υπό αυτές τις συνθήκες θα είναι ακούσιο και από λύπηση.
Έχε αξιοπρέπεια και ο. Τι λάβεις θα είναι αληθινό και αφιλτράριστο, γεμίζοντάς σε περισσότερο.
Μην παλεύεις να κορέσεις την ανάγκη σου...Γιατί μετά τον κορεσμό επέρχεται η πλήξη..
Άφηνε πάντα "Λίγο"  ακόρεστη την μια σου επιθυμία,  για να επανέρχεται ακόμα πιο έντονη...

Η ζωή είναι παρωδική,  το ίδιο και οι στιγμές...
Γέμισε από αυτές,  μάθε από αυτές,  έτσι ώστε όταν κλείσει η αυλαία σου να σου χρωστάς ένα μεγάλο χειροκρότημα για το "ταξίδι"  που σου πρόσφερες και ενα μεγάλο "ευχαριστώ"  στους προσωρινούς και μη, συνοδοιπόρους σου. 

Οι λειτουργικές σχέσεις είναι οι ελεύθερες

Ναι... Ξέρω....
Μπερδευτήκατε με τη σχέση με "προνόμια"... Ίσως επειδή αυτή  "πουλάει" στις μέρες μας... Επειδή το χαλαρό συνάδει με το βολικό σε μια κοινωνία με υποχρεώσεις και δυσκολία στις δεσμεύσεις..
Στην περίπτωση μου όμως ελευθερία δεν σημαίνει περιπλάνηση σε ξένα κρεβάτια.. Σημαίνει Ελευθερία κινήσεων και ονείρων ... Κυριολεκτικές ανάσες και ελεύθερο χώρο. Χώρο που επιτρέπεις στον άλλον να αναπνέει, να κινείται και να συμπεριφέρεται, όπως και πριν, μέχρι να έρθει το πλήρωμα του χρόνου να επεξεργαστεί  και να συνειδητοποιήσει πως πλέον στο "εγώ" προστέθηκε το "Εσύ" και εξελίχθηκε στο "Εμείς".

 Το θλιβερό όμως είναι πως κάποιοι / κάποιες αυτή την ελευθερία την ερμηνεύουν ως αδυναμία του έτερον ήμισυ να θέσει όρια. Και εκεί δημιουργείται το εξής ερώτημα: Αν ξέρεις τι ενοχλεί τον άνθρωπό σου, τι τον τσιτώνει, τι τον στρεσάρει, γιατί πρέπει να οριοθετήσει τις γνωριμίες σου, τις εξόδους σου και τα πάρε δώσε σου στα social media;
Πιθανότατα γιατί δεν πληρείς ΑΚΟΜΑ τη μία και βασικότερη προϋπόθεση ώστε να επιτρέψεις να ευδοκιμήσει μία τόσο ελεύθερη σχέση. Μία βασική προϋπόθεση με δύο παράγοντες... Δύο ανεξάρτητους παράγοντες που μελλοντικά θα συμπεριληφθούν σε έναν... Δύο ανεξάρτητες οντότητες, ακέραιες, αυτεξούσιες που μελλοντικά θα στηρίξουν ένα ακέραιο "μαζί"  χωρίς να υποστούν αλλοτρίωση...
Δύο οντότητες που δεν εξαρτώνται μεταξύ τους, αλλά συνυπάρχουν από θέληση, αλληλοστηρίζονται και αλληλοκατανοούνται..
Σ'αυτού του είδους την Ελευθερία,  οι ζήλιες και οι καταπιέσεις δεν έχουν όνομα.. Εκεί που έχει χώρο ο διάλογος,ο μονόλογος "σωπαίνει".
Μην μπεις στο κόπο να επιζητήσεις αυτού του είδους την Ελευθερία, αν δεν έχεις δουλέψει πάνω στον εαυτό σου, στα θέλω σου και στο μυαλό σου...
Μην αναζητάς για "μισά"  πριν γίνεις Εσύ ένα ολόκληρο. 

Έλα να σου πω για τις γυναίκες με Α..... Κεφαλαίο

Είναι αυτές που θα τις πεις πως τιμούν τις φούστες που φοράνε... Δεν βρίζουν απαραίτητα σαν νταλικέρηδες.. Αλλά έχουν καθαρό βλέμμα και ο. Τι θέλουν θα στο πουν στα μούτρα, ακόμα κι αν κρίνουν πως είναι σκληρό.
Δεν μπορούν να κρύβονται... Αν δεν σε συμπαθήσουν θα στο δείξουν, αν δεν σε γουστάρουν στην παρέα επίσης, δεν θα προσποιηθούν για να φανούν καλές.
 Στην καλύτερη απλά δεν θα σου δώσουν σημασία, αν δεν ανήκεις στις "αδυναμίες"  τους....
Ζητούν συγνώμη αλλά... Δεν μπαίνουν σε καλούπια.. Είναι λίγο απροσαρμοστες και επιλεκτικά αντικοινωνικές...
Μην τις παρεξηγείς..
Όσα άτομα έχουν δίπλα τους.. Είναι αυτά που μπορούν να υποστουν το όπλο της ειλικρίνειάς τους..
Τα υπόλοιπα απλά τα κρατάνε σε απόσταση..
Αν δεν μπορείς να τις αντέξεις.. Θα τις μισησεις, γιατί θα παρερμηνεύσεις την ειλικρίνειά τους με το φθόνο..
Αλλά να σου πω ένα μυστικό;  Δεν φθονούν κανέναν... Απλώς ξέρουν πως λέγοντας την αλήθεια δεν έχουν τίποτα να χάσουν.. Να ρισκάρουν..
Αντιθέτως.. Θα κερδίσουν την εκτίμηση αυτών που μπορούν να "βαστήσουν" την αλήθεια..
Επιλογή σου αν θα τις κρατήσεις στη ζωή σου.. 

Είμαστε κι εμείς που.. ..

Είμαστε κι εμείς που αντί να ψάχνουμε το άλλο μας μισό.. Ψάχνουμε να κατακτήσουμε την πλήρη ανεξαρτησία μας.. Να μας εξασφαλίσουμε ένα ευοιωνο μέλλον σε μια Ελλάδα της κρίσης και μετά να χτισουμε σχέσεις και παντρειες...
Αν δεν μπορείς να ζήσεις ανεξάρτητος, δεν θα μπορέσεις να είσαι ένα ολόκληρο από  μονος σου.. Πάντα θα εξαρτάσαι από ένα άλλο μισό που όταν θα φεύγει, θα σε κάνει να χάσεις πάλι τις ισορροπιες σου και να ξαναθυμηθεις τους στόχους που εγκατέλειψες για να ζήσεις την προσωπική σου ευτυχία.
Και κάθε φορά θα βλέπεις τον ίδιο κύκλο να επαναλαμβανεται... Και τους στόχους σου να μενούν πίσω..
Φτου κι από την αρχή...
Δεν είπα να γίνεις καριεριστας που δουλεύει ολημερις και οληνυκτις...
Δεν αρέσει σε όλους αυτό... Το ξέρω...
Ειναι δύσκολο να ζεις τις περισσότερες ώρες εργαζόμενος, αντί να πίνεις καφεδιες αραζοντας με τους φίλους σου.
Είναι δύσκολες όμως οι εποχές... Δύσκολοι οι άνθρωποι και η κρίση έχει εισβάλλει παντού... Μυαλά, δουλειές, ψυχές..
Αλλά φίλε μου αν δεν μπορέσεις να σταθείς μόνος στα πόδια σου.. Πώς θα μπορέσεις να στηρίξεις άλλον έναν και να εξασφαλίσεις ενα κοινό μέλλον για "δύο";
Ο μόνος σταθερος παράγοντας κάθε πρωί που ξυπνάς είναι ο ίδιος σου ο εαυτός..
Στήριξε τον... Καντον ανεξάρτητο.. Αγαπησε τον και όταν καταφέρεις να χτίσεις για έναν... Τότε είσαι έτοιμος να χτίσεις και για δύο.. Όχι από ανάγκη.. Αλλά από επιλογή.. Από ελεύθερη βούληση