Όσο πιο ιδιαίτερος είσαι, τόσο πιο μόνος μένεις...

Κάποιος κάποτε με ρώτησε "Γίνεται να είμαι αόρατος; Να μην ασχολούνται μαζί μου;"
και τότε αποκρίθηκα " Ναι....αν επιλέξεις να γίνεις ένας άνθρωπος χωρίς μυαλό,προσωπικότητα, πείσμα, φιλοδοξίες και όνειρα....τότε ναι, είναι εφικτό, διαφορετικά  θα σε ακολουθεί η κατάρα των ιδιαίτερων ανθρώπων, πάντα θα φαίνεσαι...και πάντα θα ασχολούνται μαζί σου...όχι από θαυμασμό, μα στην προσπάθειά τους να αποδείξουν ότι είσαι κατώτερος από εκείνους".
Οι άνθρωποι λειτουργούν σαν το ζωικό βασίλειο...αν κάποιος έχει τις πνευματικές και σωματικές αρετές να ηγηθεί της αγέλης του...τότε μάχονται μεταξύ τους και αποδέχονται το νικητή...
Στους ανθρώπους όμως το τελευταίο δεν συμβαίνει...όσες μάχες και να χάσουν, τον ηγέτη δεν θα τον αποδεχτούν ποτέ, θα παλεύουν για την εξόντωσή του...θα ζήσουν για να την δουν...
Κι εσύ ο ηγέτης ...θα προσπαθείς να διαχειριστείς αυτό τον πόλεμο....να σε αποδεχτούν ή απλά να πάψουν να ασχολούνται μαζί σου......
Δεν γίνεται να πάψεις να είσαι ιδιαίτερος..όσο πιο ιδιαίτερος, ξεχωριστός και δυνατός βγαίνεις από αυτόν τον πόλεμο...τόσο περισσότερους εχθρούς αποκτάς...
Τι προτιμάς; Λιγότερους εχθρούς και να χάνεσαι στη μαζικότητα του πλήθους ή να ξεχωρίζεις ανάμεσά τους και με την μικρότητά τους να σου επιβεβαιώνουν ότι κάτι κάνεις καλύτερα από αυτούς για να ασχολούνται μαζί σου;
Αυτοί που θα σε ξεχωρίσουν είναι και αυτοί που θα αναγνωρίσουν την πραγματική σου αξία..που θα πορευθούν μαζί σου...μπορεί να είναι ελάχιστοι...μα έχουν να σου προσφέρουν πολλά....αρκεί να πιστέψεις σε αυτό....μην τους απορρίψεις όλους....
Άσε τον κόσμο στη μικρότητά του και καλλιέργησε το μεγαλείο σου...το χρωστάς στον εαυτό σου και σε αυτούς που πιστεύουν σε σένα...
Μικροί άνθρωποι...μεγάλη κακία........

Δεν χρειάζεται να χάσεις κάτι για να μάθεις...

Αν φτάσεις στο σημείο να χάσεις, για να μάθεις.......το πιο πιθανό είναι να σου ευχηθώ περαστικά σου...γιατί το τίμημα είναι πολύ ακριβό...και όταν χάνεις κάτι μπορεί να μην το αποκτήσεις ποτέ ξανά...Ξέρεις πολύ καλά ότι μιλάω για ανθρώπους...
Λένε πως όταν φεύγει κάποιος και κάνει αισθητή την απουσία του και τότε εκτιμάς την παρουσία που σου πρόσφερε.
Ναι..οκ! Ισχύει....απλά μπορεί και να έχεις ήδη εκτιμήσει την αξία του...αλλά να μην το δείχνεις...ή να το δείχνεις με λάθος τρόπο, γιατί νομίζεις ότι γίνεται αποδεκτός....και να θεωρείς πως όλα πηγαίνουν καλά. Ακόμα και τα ελαττώματα σου, τα λάθη σου...συνεχίζεις να τα κάνεις...γιατί δεν τα θεωρείς τόσο σημαντικά...θεωρείς ότι δείχνεις την εκτίμηση....δεν εκδηλώνεις αχαριστία...σέβεσαι..δίνεσαι αγαπάς...μα χάνεις και δεν το καταλαβαίνεις.....χάνεις με τον τρόπο που τα δείχνεις όλα αυτά.........και τότε χάνεις και τον άνθρωπο, του οποίου την αξία ισχυρίζεσαι ότι εκτιμούσες με τον αλλόκοτο τρόπο σου...
Και τώρα του εξηγείς και του ζητάς να επιστρέψει...Ωραία...Αν ήσουν στη θέση του θα σε πίστευες; Αν ήσουν από τη μεριά του σίγουρα όχι...τώρα που το βλέπεις με τα δικά σου μάτια λες σίγουρα ναι.....γιατί εσύ το ξέρεις κι η καρδιά σου ότι έδινες και δινόσουν..μα δεν χαλιναγωγούσες τα πάθη σου....γιατί νόμιζες πως όλα ήταν καλά και δεν θα φτάσουν στα άκρα.........
Και τότε θες να γυρίσεις τον χρόνο πίσω.....να τα χαλιναγωγούσες από πριν...να έκανες πιο αισθητό το γεγονός ότι εκτιμούσες και να μην μπορούσε να το αμφισβητήσει κανείς...
Ο χρόνος όμως δεν γυρνά....μπορεί να υπάρξουν απώλειες...και ξέρεις καμιά φορά κάποιες απώλειες δεν αντικαθίστανται...κι ας λένε πως ουδείς αναντικατάστατος...δεν το πιστεύω.....
Αν η απώλεια αφορά κάποιον που για σένα είναι αναντικατάστατος.....πάλεψε να το ανακτήσεις.....ένας φόβος και ένας εγωισμός δεν μπορεί να διαλύσει κάτι αληθινό....κι αν το διαλύσει...σημαίνει πως δεν ήταν τόσο αληθινό. Μην θυσιάζετε στο βωμό ενός φόβου κι ενός εγωισμού αληθινές αγάπες.....κοίτα πόσοι ρηχοί και επιφανειακοί έρωτες υπάρχουν εκεί έξω...περιμένουν να δουν τη δική σας αλήθεια και φλόγα..για να πιστέψουν..και να αποδεσμευτούν από την εθελοτύφλωσή τους....
Προσπάθησε όμως να μην χρειαστεί να γυρίσεις τον χρόνο πίσω............χαλιναγώγησε τον εαυτό σου και τα όριά σου....μην φτάσεις να χάσεις για να μάθεις..........η συνταγή; ΥΠΟΜΟΝΗ.....δεν ξέρω που δίνονται οδηγίες χρήσης....αλλά σίγουρα αυτό είναι το μυστικό....έτσι μου έμαθαν τουλάχιστον.

Κάθε νέα σχεση δεν είναι ίδια με την προηγούμενη

Καμία σχέση..όπως και καμία γνωριμία δεν είναι ίδια με την προηγούμενη...δεν σημαίνει πως επειδή πληγώθηκες πολύ από την προηγούμενη,θα πληγωθείς και στην επόμενη.
Μην υψώνεις τείχη και κρατάς άμυνες στο νέο...μην δείχνεις κάτι που δεν είσαι και μην πουλάς ντεμέκ αδιαφορία...για να προστατέψεις τον εαυτό σου...
Γιατί;  Μα σκέψου το εξής!Φαντάσου αυτό το νέο να είναι εν τέλει αυτό που λέμε το άλτερ ίγκο σου ή ελληνιστί το άλλο σου μισό. Αν εσύ του το παίξεις "φυσάει αδιαφορία ή αναισθησία"..δεν σου εγγυώμαι ότι θα έχεις πολλές πιθανότητες να μείνει δίπλα σου, γιατί οι ευκαιρίες παρέχονται προς εκμετάλλευση.. και αν τις πετάξεις απερίσκεπτα δεν γυρνάνε ξανά...τουλάχιστον με την ίδια "μορφή".
Γι'αυτό μην φοβάσαι να δώσεις...και να το ζήσεις...κι αν στην τελική δεις την "ιστορία να επαναλαμβάνεται" , μην πεις "πάλι δίκιο είχα", αλλά σκέψου πως "εγώ τουλάχιστον στα ωραία του το έζησα...", όσο εσύ ακόμα έχτιζες μπροστά σου τα τείχη και φοβόσουν να γευτείς ανέμελες στιγμές...

Αυτό που λέμε μαλακομαγνήτη ...απλά πες το ΛΑΘΟΣ ΚΡΙΤΗΡΙΑ!

Δεν ήταν λίγες οι φορές που άκουγα γυναίκες να μιλούν για τον γνωστό μαλακομαγνήτη...και να πολλαπλασιάζεται δραματικά η χρήση της λέξης στα λεξικά του γυναικείου πληθυσμού...κι αναρωτιόμουν....αυξήθηκαν οι μαλάκες;....δεν μπορεί.... και στατιστικά δεν γίνεται κάθε γυναίκα να πέφτει πάντα μόνο σε αντίστοιχους...
Έτσι μετά το βαθύ προβληματισμό μου σκέφτηκα πως κάτι απλά γίνεται λάθος...και αυτό το λάθος μάλλον είναι τα λάθος γυναικεία κριτήρια...που απλά επιλέγουν να κάνουν τα στραβά μάτια..ενώ εξ αρχής έχουν τα δείγματα ότι "κάτι δεν πάει καλά και ΔΕΝ ταιριάζουν". Δεν ξέρω γιατί, αλλά συνήθως επιλέγουν να το φτάσουν στα άκρα και να αποδείξουν το αντίθετο της αρχικής τους εντύπωσης....
Κορίτσια; Δεν είναι διαγωνισμός "Αλλαξέ ΤΟΝ"...επιλογή ζωής και κοινής πορείας είναι...κι αν από την αρχή κάτι δεν σου άρεσε...μην ελπίζεις να του το αλλάξεις ή ότι θα το αλλάξει για πάρτυ σου....
Κι αυτό δεν τον καθιστά μαλάκα....τον καθιστά ίδιο με όπως τον γνώρισες....κ τον ΕΠΕΛΕΞΕΣ...οπότε πριν παραπονεθείς γι'αυτόν και τον ορίσεις ως ΛΑΘΟΣ...σκέψου πως μάλλον εσύ ήσουν η ΛΑΘΟΣ .....γιατί ξεκίνησες με λάθος σκέψη.Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν...(παρά)μένουν ίδιοι.
Αν εσύ βλέπεις περιθώρια αλλαγής..τότε ξκιουζεμουά...αλλά πρόβλημά σου..γιατί πολύ απλά σημαίνει ότι δεν ήσουν ποτέ ικανοποιημένη με την επιλογή σου και απλά προσπαθούσες πάντα να την φέρεις στα μέτρα σου, αλλά συνειδητοποίησες ότι δεν σου βγήκε. Έτσι αργά ή γρήγορα θα την πετάξεις σιχτιρίζοντας στον κάδο...απορριμμάτων...

Άσε λοιπόν τους μαλακομαγνήτες και επέλεξε κάτι πιο κοντά στα μέτρα και τις προτιμήσεις σου...ΕΚΤΟΣ...κι αν σου ξινίζουν όλα..

Το "Τέλειο" μπορεί και να μην το αντέξεις...γιατί έχεις ΣΥΝΗΘΙΣΕΙ το ατελές

Τέλειο: Υποκειμενικό για τον καθένα που συγκλίνει σε ορισμένα χαρακτηριστικά, αλλά μας προσφέρει τα ίδια θετικά συναισθήματα έκπληξης και χαράς
Ατελές: πάλι υποκειμενικό, που δεν μας αντιπροσωπεύει πλήρως, αλλά το συνηθίζουμε και το κάνουμε μέρος της ζωής μας. Άλλωστε λένε ουδείς ατελής..απλά εγώ συμπληρώνω πως εν εστί το (σχεδόν) τέλειο ημών (του καθενός).
Αφού ορίσαμε τους δύο βασικούς όρους ας μπούμε στο ζουμί...
Η ζωή μας είναι ένας καθρέφτης...που αντανακλά τον εαυτό μας (εν όρω ψυχολογίας:εαυτός καθρέφτης)... μέσα από τα μάτια και τις απόψεις των άλλων και φυσικά από τις συμπεριφορές που λαμβάνουμε...αυτές που σιγά σιγά τις ενστερνιζόμαστε..και τις θεωρούμε Σωστές(;) απέναντί μας.....
Έτσι λοιπόν μεγαλώνουμε με ποικίλες κοινωνικές αναπαραστάσεις που συμβάλουν για να νοηματοδοτήσουμε συμπεριφορές και ανθρώπους κατ'επέκταση...το "σωστό" και το "λάθος"...
Λάθος ή καλύτερα...ΛΑΘΗ....ναι, έχουμε εξοικειωθεί με την παρουσία τους,καθώς τις περισσότερες φορές αυτά επιλέγουμε και μετά χτυπάμε το κεφάλι μας ή α ναρωτιόμαστε μήπως εμείς είμαστε οι "στραβοί" και οι άλλοι οι "ορθοί" και πρέπει να συμβιβαστούμε, να αλλάξουμε τα πλάνα μας και να πάμε με τα νερά τους...
Με τα νερά μας;κανείς; ούτε λόγος ε;
Φυσικά και αυτό είναι πιο εύκολο...το να προσαρμοστούμε σαν χαμελαίοντες, από το να βρούμε ένα ποσοστό ανθρώπων που κουμπώνουμε, χωρίς καμία ανάγκη για ιδιαίτερες προσαρμογές και υποχωρήσεις....κάτι σχεδόν τέλειο στα μέτρα μας....
Μα τι λέω;
Αν βρεθεί κοντά μας κάτι σχεδόν τέλειο θα το επιστρέψουμε πίσω στο "ταμείο"....γιατί; μα γιατί είναι εξαιρετικής ποιότητας και δεν έχουμε οδηγίες χρήσης....πώς χειρίζονται το τέλειο;
Αρνούμαστε να αποδεχτούμε την ύπαρξή του..να δοκιμάσουμε πως είναι να συνυπάρχεις με κάτι αντίστοιχο...φοβόμαστε να το αγγίξουμε..μήπως χαλάσει στα χέρια μας ή "μας χαλάσει" τις συνήθειες και ξεβολευτούμε...και προτιμάμε να γυρίσουμε στο συνηθισμένο που μας σερβίρεται στο δίσκο 365 μέρες το χρόνο...και μας προσφέρει ηρεμία...
Ναι...σου προσφέρει ηρεμία εν αντιθέσει με το σχέδον (για σένα) τέλειο που έρχεται να γκρεμίσει όσα έμαθες μέχρι τώρα...όσα σε δίδαξαν περί δούναι και λαβείν..που εδώ δεν έχουν σημασία..είναι κάτι ατέρμονο και άνευ αναμονής προς αντάλλαγμα...
Δεν το έχεις εξερευνήσει ακόμα...κι αν το έχεις προσπαθήσει πιστεύω διέκοψες κάπου στα μισά τη διαδρομή....
Αν την ολοκλήρωσες...τότε το μόνο που έχω να πω...είναι πως "Σε ζηλεύω" για το ανοιχτό σου μυαλό...
Επόμενος στόχος:εξερεύνηση του τέλειου....
Τι λες;

Γι' αυτό έγινε ο κόσμος μάτια μου...για να συναντηθούμε

Εγώ εδώ..εσύ εκεί...όχι δεν το χάσαμε κάπου..η ζωή αποφάσισε απλά να μας "χάσει"....ξέρεις τι λένε για την αλήθεια της ψυχής και τον Πλάτωνα ε;...λένε ότι κάνει ένα ταξίδι...αποκτά γνώση ..και όταν μπει στο σώμα οδηγείτε σε λήθη....τα ξαναθυμάται κάθε φορά που περνά από εκεί ή αποκτά νέες γνώσεις...έτσι κι εμείς..μάλλον κάναμε σε μια άλλη ζωή μαζί ένα κοινό ταξίδι...κι όταν (ξανά;)βρεθήκαμε όλα ήταν γνώριμα...σαν να γνωριζόμαστε χρόνια..και κάθε φορά που γνωρίζαμε ο ένας τον άλλον μας φαίνονταν όλο και πιο οικεία..όλο και πιο ενδιαφέροντα.....
Είναι σαν να ζούμε ένα επανηλημένο deja vu σε μια καλοστημένη ταινία εποχής

Λες τελικά αυτό με την ταξιδιάρα ψυχή μας να αληθεύει;...
Δεν μπορώ να απαντήσω με σιγουριά...αλλά μπορώ να πω ότι ΜΕ αρέσει....και πολύ....
Επόμενος προορισμός;

Κι όταν ο "νέος" δεν σου κάνει θυμάσαι το "καλό παιδί"...

Σήμερα με έστειλαν να υποστηρίξω για μια (!) Φορά και μόνο..(υπόσχομαι)..ταντρικό φύλο..
Ας μην βγάζουμε κι εμείς οι γυναίκες την ουρά μας απ' έξω...πιστεύω μια φορά στη ζωή μας το έχουμε κάνει οι περισσότερες...και κυριώς στη φάση που "δεν ξέραμε τι θέλαμε"..θα μου πεις...μα πότε ξέραμε...ή ότι κάποιοι άλλοι μας έκαναν να μην ξέρουμε...το καταλαβαίνω και το ασπάζομαι...αλλά βρε κουκλίτσες μου...άμα ο άλλος έλεγες πως ήταν " καλό παιδί" κι εσύ θες ένα "παράξενο παιδί που μεγάλωσε μέσα στην αλητεία" σαν τον Σταν..φύγε και άστον ήσυχο...πάνε στο κακό που θα σε ξεπληρώνει με ανασφάλειες και όταν σας τελειώσει κ το καλό κρεβάτι....θα λησμονείς τον άλλον..τον καλό...και τις στιγμές που ένιωθες ασφάλεια και σιγουριά.....
Μην ξεχνάς κάτι όμως...τα καλά παιδιά συνήθως είναι κι έξυπνα.....κι έχουν κι έναν εγωισμό που εσύ τους τον έθιξες...τι πιστεύεις; θα ξαναγυρίσουν; Κι αν ξαναγυρίσουν θα είναι πλέον τόσο καλά..μαζί σου;
Σκέψου το πριν φύγεις τι ζητάς από τη ζωή σου....ανασφάλειες κι έναν τυπά να πουλάς μούρη που τον κυκλοφορείς ή ασφάλεια και μικρές, αλλά ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΣ,ωραίες στιγμές που κάθε μέρα θα  λιώνεις με ένα "μικρή μου σε σκέφτομαι";

ΔΙΑΛΕΓΕΙΣ...