Πού πήγε η παιδική μας όρεξη για ζωή;

Πού χάθηκε εκείνη η διαρκής μας ζωντάνια;
Η επιθυμία μας να αδράξουμε κάθε στιγμή, να προλάβουμε να ζήσουμε κάθε λεπτό, να χαρούμε τον ήλιο και την θάλασσα, ακόμα και το κρύο του χειμώνα;
ΠΟΥ;
Προχωράω στο δρόμο και βλέπω ανθρώπους σκεπτικούς,με χαμηλωμένο το κεφάλι, να περπατούν αδιάφορα, γρήγορα, γεμάτοι άγχος ή αγκαλιά με ένα κινητό.
Πού πήγε η όρεξη μας να πληγώσουμε τα γόνατά μας στις αλάνες από το τρέξιμο χωρίς να μας νοιάζει;
Πλέον μάθαμε να πληγώνουμε μόνο ανθρώπινες καρδιές και όχι γόνατα.
Η έξοδό μας έγινε μια ιστοσελίδα στον server του κινητού και οι άνθρωποί μας προστιθέμενοι φίλοι στο διαδίκτυο.
Πού πήγε η αθωότητά μας; Πλέον όλα τα αντιμετωπίζουμε με πονηριά και ζήλια.
Κανένα συναίσθημα δεν έμεινε αμόλυντο και καθαρό.Γίναμε έρμαια του χρήματος, της τεχνολογίας και του περιστασιακού σεξ.
Πού πήγαν τα ειλικρινή "Σ'αγαπώ"; Πλέον κρύβουν τα περισσότερα κάποια σκοπιμότητα...
Κυριάρχησε η μοναξιά και ο ατομικισμός.
Δες λίγο τα μικρά παιδιά. Κοίταξε πόσο χαρούμενα είναι ακόμα και όταν αντιμετωπίζουν τις μεγαλύτερες δυσκολίες...μέχρι να περάσει η ενηλικίωση στο πετσί τους.
Τότε σβήνει αυτόματα το χαμόγελό τους.
Γίνονται κι εκείνοι σαν εμάς.....αφήνουν τα πάθη και τα άγχη να τους κυριαρχήσουν....
Πού πήγε η όρεξή μας για ζωή;

Με το θυμό σου δημιούργησε....μην ξεσπάς

Ξέρεις πως είσαι ένα υπέροχο πλάσμα και ξεχωριστό. Γι' αυτό σε θαυμάζω, αλλά και γι' αυτό το λόγο περνάς μια ζωή γεμάτη δυσκολίες.
Ξέρεις....το ξεχωριστό δεν το αποδέχεται εύκολα ο κόσμος, παλεύει να το αφομοιώσει, να το κάνει ίδιο με το υπόλοιπο σύνολο.
Μην δίνεις σημασία...μην νιώθεις άσχημα γι' αυτό που είσαι. Είσαι αυτό που πρέπει να είναι κάθε άνθρωπος...ξεχωριστός.
Μην επιτρέψεις στον εαυτό σου να αλλάξει γι' αυτούς....
Θύμωσε...είναι λογικό...νευρίασε....Το καταλαβαίνω...έχεις πολλά να διαχειριστείς...τόσα πολλά προβλήματα να φωνάζουν στο μυαλό σου, σε μια τόσο μικρή ηλικία. Μα μάθε κάτι, το θυμό σου μην τον ξεσπάς εκεί που δεν πρέπει, μην λες λόγια που πονάνε εσένα και τους άλλους. Θα έρθουν στιγμές που θα 'χεις δίκιο και θα το χάνεις, λόγω του θυμού σου.
Αυτό το θεριό που λέγεται "θυμός", φύλαξέ το μέσα σου και δημιούργησε. Βγάλε από μέσα σου το "πινέλο" και με τα χρώματα τού θυμού, καλλιτέχνησε.
Θα σου φανεί αστείο και οξύμωρο...μα με δύναμή σου το θυμό, μπορείς να δημιουργήσεις υπέροχα πράγματα....
Μην του επιτρέψεις όμως να σε καταστρέψει. Κάν' τον δύναμή σου, σύμμαχό σου, αλλά όχι εχθρό σου.
Αγάπα τον εαυτό σου και άσε τους άλλους να μάχονται να σε αλλάξουν.
Αδιαφόρησε.
Μην θυμώνεις μαζί τους...δεν ξέρουν από ξεχωριστούς!
Αυτά στα λέω, γιατί κατά βάθος μέσα από εσένα είδα τον εαυτό μου...
Μια μαχήτρια, που μέσα από το θυμό της, έχανε το δίκιο της και τους ανθρώπους που αγαπούσε...

Αυτούς τους λίγους τους διαφορετικούς...

Θα τους αναγνωρίσεις με τη μία...
Αλλά θα νομίζεις πως προσποιούνται..θα θες να τους αγγίξεις να δεις αν είναι αληθινοί και θα σκεφτείς πως είναι τόσο καλό για να είναι αληθινό...
Θα φοβηθείς να τους κρατήσεις στη ζωή σου ακόμα κι αν αποδειχθούν αληθινοί τελικά..γιατί μπορεί να νιώσεις τόσο λίγος μπροστά τους...
Δεν θα σου ζητήσουν πολλά..μόνο αγάπη και σεβασμό...κ φυσικά να εκτιμήσεις την αξία τους και να μην προδώσεις την εμπιστοσύνη τους...τίποτα υλικό στα θέλω τους...μόνο πνευματικό και ψυχικό αλισβερίσι θα επιζητήσουν μαζί σου.. η σαρκική απόλαυση είναι σημαντική γι'αυτούς...μα πολλές φορές απορριπτέα...δεν θέλουν απλά να ερωτοτροπήσουν με ένα σώμα..μα ταυτόχρονα με ένα μυαλό...και γι' αυτό μέχρι να το βρουν..μπορεί να απέχουν κατ'επιλογήν...
Έχουν απορρίψει τους ανθρώπους, γιατί εκείνοι αρχικά τους απέρριψαν..τους χλεύασαν, τους σνόμπαραν και τους γύρισαν στην πλάτη..στην προσπάθειά τους να καλύψουν το σύμπλεγμα κατωτερότητας που τους διακατέχει, όταν τους αντικρίσουν...
Αν θέλεις πάντως να ζήσεις αυτό το διαφορετικό..να εντρυφήσεις στον ψυχικό κόσμο αυτών των ανθρώπων...κάνε τον κόπο να γνωρίσεις έναν...είναι πολύ ιδιαίτεροι...και ίσως να μην τους αντέξεις...μα αν είσαι μάγκας φίλε μου, θα κρατήσεις έστω κι έναν τόσο διαφορετικό άνθρωπο στη ζωή σου...
Το γιατί δεν θα στο πω....αξίζει η προσπάθεια για να το καταλάβεις.....

Την καλύτερη φάση της ζωής μου την έζησα όταν έπιασα πάτο.

Ξέρω...οξύμωρο...αλλά ναι!Τότε την έζησα..κι αν με ρωτήσεις το γιατί, θα σου πω γιατί τότε κατάλαβα πολλά για τη ζωή και τους ανθρώπους.
Κατάλαβα ποιοι πραγματικά εννοούσαν το "Είμαι δίπλα σου"  και ποιοι ήταν αυτοί που ενώ μου άπλωσαν το χέρι τους στο χείλος του γκρεμού, με ώθησαν αργά ή γρήγορα σε αυτό.
Κατάλαβα πως ο άνθρωπός σου θα σου δείξει αργά ή γρήγορα πόσο "σκληροτράχηλος" είναι για να μπορεί να σε στηρίξει, όταν τον χρειαστείς σε μια πραγματικά δύσκολη στιγμή..Εκεί το Σ'αγαπώ του θα πάρει μορφή και δεν θα αποτελεί απλά έναν ήχο ή ένα σύνολο μορφημάτων.
Κατάλαβα πως καμιά απόσταση δεν κρατά μακριά τους ανθρώπους, όταν η επιθυμία ξεπερνά κάθε χιλιόμετρο.
Κατάλαβα πως οι άνθρωποι θυσιάζουν στιγμές κι ανθρώπους στο βωμό ενός θιγμένου εγωισμού.
Κατάλαβα πως αν δεν παλέψεις μόνος σου, δεν θα γνωρίσεις ποτέ τον πραγματικό εαυτό σου.
Κατάλαβα πως ο χειρότερος εχθρός σου μπορεί να γίνει το μυαλό σου και να σε καταστρέψει.
Κατάλαβα πως αν δεν ερωτευτείς τη μοναξιά σου, πάντα θα μιζεριάζεις.
Κατάλαβα πως είμαι ένας ξεχωριστός άνθρωπος, δύσκολος και δύστροπος, μη εύκολα ανεκτός στους άλλους, μα όποιος με ανεχτεί και μείνει δεν θα βγει χαμένος.
Μα το πιο σημαντικό:Κατάλαβα πως η ζωή δεν επαναλβάνεται.Θα παιχτεί μια φορά το game over σου και δεν θα έχεις την ευκαιρία να παίξεις κάθε προγούμενο level για να πετύχεις ένα καλύτερο score.
Έτσι λοιπόν κατάλαβα πάρα πολλά, ενώ κρατιόμουν από την άκρη του γκρεμού,κοιτώντας χαμηλά.. μα πλέον ξέρω πως κοιτούσα λάθος...και πως το βλέμμα πρέπει να είναι ανοδικό....
Αν έρθεις να μου δώσεις το χέρι σου για να με βοηθήσεις..δεν θα δεχτώ..περίμενε να σηκωθώ εξ ολοκλήρου και μετά...δεν θέλω να είσαι ένα ακόμη άτομο που με έσωσε και με έριξε ξανά εκεί στα πιο βαθιά.
Είμαι μια οντότητα ικανή να παλέψω με τη ζωή, το θάνατο και τις δυσκολίες και να ανταπεξέλθω με επιτυχία...το μόνο σίγουρο είναι πως πλέον θα το κάνω με χαμόγελο, με περισσότερη δύναμη, μα ταυτόχρονα με περισσότερη επιφυλακτικότητα στους ανθρώπους.

ΠροσΈΧΩ

Η αποψινή μέρα μού έδωσε την αφορμή να προβληματιστώ τόσο για το AIDS, όσο και για τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, που εν μέρει μοιάζουν άσχετα αλλά συγκλίνουν σε κάτι.
Στο να σιχαθείς τον εαυτό σου...να νιώθεις αντισεξουλικός...και να μην θες να απολαύσεις αυτό που σου πρόσφερε ίσως και τη μεγαλύτερη ικανοποίηση.
Αν είσαι από τους τυχερούς, που έχεις δίπλα σου τον άνθρωπό σου να το περάσετε μαζί...και να σε ζεσταίνει με αγκαλιές τις δύσκολες ώρες σου, τότε σίγουρα, όσο και να σιχαίνεσαι τον εαυτό σου, θα ξέρεις πως έχεις ένα χέρι να κρατήσεις...
Αν είσαι από αυτούς που "χτυπήθηκαν", αλλά έμειναν μόνοι......τότε θα είναι δύσκολο να αφεθείς σε άλλα χέρια..ερωτικά και συναισθηματικά....γιατί καταρρέει όλο σου το είναι...φλερτάρεις με το φόβο, ίσως και με το θάνατο...
Στην δεύτερη περίπτωση όμως να ξέρεις πως θα βγεις πιο δυνατός...γιατί ξέρεις πως πλέον αν και φταίει κάποιος άλλος...καλείσαι εσύ να λύσεις το πρόβλημα σου με πυγμή και με αποφασιστικότητα...
Έτσι θα εκτιμήσεις καλύτερα το νόημα της ύπαρξής σου και κάθε λεπτό της ζωής σου...
ΠροσΕΧΩ για να έχω λοιπόν..στον έρωτα φερόμαστε υπεύθυνα,γιατί δεν είμαστε μόνοι...

Αγάπα με για τα αλλόκοτα ελαττώματά μου και για την παράλογη λογική μου

Είμαι από τα πιο αλλόκοτα πλάσματα που θα συναντήσεις εκεί έξω....το πιο κυκλοθυμικό και περίεργο, ίσως, και από όλα....Δεν είμαι ούτε μονόχνωτος άνθρωπος, μα ούτε και υπερβολικά κοινωνικός....θα νομίζεις πως έχω κατακτήσει τη μεσότητα..μα δεν είναι έτσι....συνήθως ρέπω σε ένα από τα δύο άκρα τη φορά....δεν με ξέρεις...αλλά ίσως και να το καταλάβεις γνωρίζοντάς με...
Είμαι κλειστός άνθρωπος σαν καβούκι...φοράω πανοπλία και αν σε ξεχωρίσω θα σε διώξω από κοντά μου..
Δεν θέλω να δένομαι....από μικρή ηλικία αφηνόμουν νωρίς στους ανθρώπους και γνώρισα την προδοσία στο μεγαλείο της. Μεγάλωσα...δεν θέλω να περάσω τα ίδια..άρα θα σε διώξω...
Αν επιμείνεις...δεν ξέρω....το πιο πιθανό είναι να σε κάνω πρώτα να με μισήσεις και αν δω ότι αντέχεις...να ρίξω τα τείχη και να σε αφήσω να περάσεις...
Τότε θα σου δώσω τον πραγματικό μου εαυτό...με όλα του τα παράξενα προτερήματα μα ταυτόχρονα και με τα πιο αλλόκοτα ελαττώματα.
Θα γνωρίσεις την ωμή μου ειλικρίνεια...δεν την ελέγχω...απλά θέλω να ξέρεις τα πάντα για μένα για να μπορείς να με εμπιστεύεσαι και να ξέρεις πως ποτέ δεν θα σου φέρω πισώπλατη μαχαιριά...Αφού σε έβαλα στη ζωή μου σε σέβομαι...και όπως θα αντιμετώπιζα με ωμότητα τον εαυτό μου, έτσι και με σένα...Δεν σε ξεχωρίζω...ίσως αυτό να σε κάνει να με μισήσεις περισσότερο..μα δεν κρύβομαι..
Ζω τα πάντα στην υπερβολή....τη χαρά, την αγάπη, τη θλίψη...δεν ντρέπομαι...τα συναισθήματα είναι για να τα ζούμε...θα δεις και θα λάβεις ό,τι μου προκαλέσεις.
Θα σου δώσω τον καλύτερό μου εαυτό..όχι ως μέρος μιας θεατρικής παράστασης για να με συμπαθήσεις...μα γιατί θέλω...θέλω να σου προσφέρω πράγματα...Εάν θέλεις, δώσε μου μόνο το ένα δέκατο από αυτά που θα σου προσφέρω....δεν με νοιάζει..μου αρκεί που θα βλέπω ότι είμαι η κινητήριος δύναμη στη ζωή σου.
Θα σου μεταδώσω την απίστευτη ματαιοδοξία μου και την απόλυτη αισιοδοξία μου....οι οποίες συγκρούονται τις περισσότερες φορές....
Θα δεις πως τις χειρότερες μέρες μου, θα "φοράω" το καλύτερο μου χαμόγελο και το πιο δυναμικό μου χιούμορ ...ως άμυνα για να μην σου μεταδώσω την κακή μου διάθεση...θα αυτοσαρκάζομαι και θα σε κάνω να γελάς...γιατί η ζωή είναι ωραία...παρά τις αναποδιές.
Θα ζηλέψω...θα γκρινιάξω...θα φωνάξω και θα νευριάσω..θα σου φερθώ άσχημα και υπερβολικά...μα θα τα ξεχάσω σε ένα λεπτό...γιατί είμαι της παρόρμησης....
Θα με μισήσεις για την ανυπομονησία και την ξεροκεφαλιά μου...μα ξέρεις κατά βάθος πως σε κάθε χαρακτήρα υπάρχει το αλατοπίπερο..
Αν με αγαπήσεις γι' αυτό που είμαι και με αντέξεις...θα δεις τα προτερήματα να υπερέχουν των ελαττωμάτων μου... θα παλεύω να βελτιώσω τα τελευταία...όχι γιατί θα ΠΡΕΠΕΙ..μα γιατί θα μου το έχεις βγάλει εσύ να το κάνω....
Για να σε κάνω να με ανεχτείς περισσότερο....
Αν φύγεις όμως πριν τα γνωρίσεις όλα αυτά ή κατά τη διάρκεια..θα έχεις δίκιο...ούτε εγώ θα με άντεχα...
Μα έρχονται ώρες που σκέφτομαι πόσο
παράξενα, ξεχωριστός άνθρωπος είμαι....και τελικά αλλάζω γνώμη... Θα ήθελα να με έχω στη ζωή μου....να με ζήσω στα καλά και στα άσχημα....μέσα στην κυκλοθυμία της ύπαρξής μου....

Υγεία:Το αγαθό που κάποιοι θεωρήσαμε δεδομένο

Κι ενώ είχαμε την υγεία μας κλαίγαμε για πράγματα,καταστάσεις κι ανθρώπους...κι ενώ μπορούσαμε να συνεχίσουμε να ζούμε,να κάνουμε όνειρα και να απολαμβάνουμε τη ζωή, χαλιόμασταν για άλλα....
Θεωρούσαμε την υγεία δεδομένη..και το δεδομένο δεν το εκτιμάς...
Αν όμως δεν έχεις την υγεία σου...σκέψου..μπορείς να απολαύσεις με τον ίδιο τρόπο τα μελλούμενα; Να την θεωρήσεις δεδομένη και να σκας για οτιδήποτε άλλο;
Αν και κατάλαβα πως αυτοί που πέρασαν από ένα γολγοθά με την υγεία τους κατάφεραν να εκτιμήσουν καλύτερα τη ζωή...να ζήσουν τις στιγμές τους με ένταση...με βλέμμα στο τώρα...και όχι στο χθες και στο αύριο....
Πάλευαν το σήμερα να φαντάζει όσο πιο ωραίο γίνεται...να δώσουν το καλύτερό τους εαυτό και να ορθώσουν δυναμικά το ανάστημά τους χωρίς να γονατίσουν.....
Δεν χρειάζεται όμως να πάθεις για να μάθεις....
Να είσαι λοιπόν ευγνώμων εσύ που είσαι υγιής και που μπορείς να απολαύσεις όλα τα αγαθά της ζωής....η υγεία είναι η μόνη που σε περιορίζει..όχι το χρήμα....
ΖΗΣΕ!