Το "Τέλειο" μπορεί και να μην το αντέξεις...γιατί έχεις ΣΥΝΗΘΙΣΕΙ το ατελές

Τέλειο: Υποκειμενικό για τον καθένα που συγκλίνει σε ορισμένα χαρακτηριστικά, αλλά μας προσφέρει τα ίδια θετικά συναισθήματα έκπληξης και χαράς
Ατελές: πάλι υποκειμενικό, που δεν μας αντιπροσωπεύει πλήρως, αλλά το συνηθίζουμε και το κάνουμε μέρος της ζωής μας. Άλλωστε λένε ουδείς ατελής..απλά εγώ συμπληρώνω πως εν εστί το (σχεδόν) τέλειο ημών (του καθενός).
Αφού ορίσαμε τους δύο βασικούς όρους ας μπούμε στο ζουμί...
Η ζωή μας είναι ένας καθρέφτης...που αντανακλά τον εαυτό μας (εν όρω ψυχολογίας:εαυτός καθρέφτης)... μέσα από τα μάτια και τις απόψεις των άλλων και φυσικά από τις συμπεριφορές που λαμβάνουμε...αυτές που σιγά σιγά τις ενστερνιζόμαστε..και τις θεωρούμε Σωστές(;) απέναντί μας.....
Έτσι λοιπόν μεγαλώνουμε με ποικίλες κοινωνικές αναπαραστάσεις που συμβάλουν για να νοηματοδοτήσουμε συμπεριφορές και ανθρώπους κατ'επέκταση...το "σωστό" και το "λάθος"...
Λάθος ή καλύτερα...ΛΑΘΗ....ναι, έχουμε εξοικειωθεί με την παρουσία τους,καθώς τις περισσότερες φορές αυτά επιλέγουμε και μετά χτυπάμε το κεφάλι μας ή α ναρωτιόμαστε μήπως εμείς είμαστε οι "στραβοί" και οι άλλοι οι "ορθοί" και πρέπει να συμβιβαστούμε, να αλλάξουμε τα πλάνα μας και να πάμε με τα νερά τους...
Με τα νερά μας;κανείς; ούτε λόγος ε;
Φυσικά και αυτό είναι πιο εύκολο...το να προσαρμοστούμε σαν χαμελαίοντες, από το να βρούμε ένα ποσοστό ανθρώπων που κουμπώνουμε, χωρίς καμία ανάγκη για ιδιαίτερες προσαρμογές και υποχωρήσεις....κάτι σχεδόν τέλειο στα μέτρα μας....
Μα τι λέω;
Αν βρεθεί κοντά μας κάτι σχεδόν τέλειο θα το επιστρέψουμε πίσω στο "ταμείο"....γιατί; μα γιατί είναι εξαιρετικής ποιότητας και δεν έχουμε οδηγίες χρήσης....πώς χειρίζονται το τέλειο;
Αρνούμαστε να αποδεχτούμε την ύπαρξή του..να δοκιμάσουμε πως είναι να συνυπάρχεις με κάτι αντίστοιχο...φοβόμαστε να το αγγίξουμε..μήπως χαλάσει στα χέρια μας ή "μας χαλάσει" τις συνήθειες και ξεβολευτούμε...και προτιμάμε να γυρίσουμε στο συνηθισμένο που μας σερβίρεται στο δίσκο 365 μέρες το χρόνο...και μας προσφέρει ηρεμία...
Ναι...σου προσφέρει ηρεμία εν αντιθέσει με το σχέδον (για σένα) τέλειο που έρχεται να γκρεμίσει όσα έμαθες μέχρι τώρα...όσα σε δίδαξαν περί δούναι και λαβείν..που εδώ δεν έχουν σημασία..είναι κάτι ατέρμονο και άνευ αναμονής προς αντάλλαγμα...
Δεν το έχεις εξερευνήσει ακόμα...κι αν το έχεις προσπαθήσει πιστεύω διέκοψες κάπου στα μισά τη διαδρομή....
Αν την ολοκλήρωσες...τότε το μόνο που έχω να πω...είναι πως "Σε ζηλεύω" για το ανοιχτό σου μυαλό...
Επόμενος στόχος:εξερεύνηση του τέλειου....
Τι λες;

Γι' αυτό έγινε ο κόσμος μάτια μου...για να συναντηθούμε

Εγώ εδώ..εσύ εκεί...όχι δεν το χάσαμε κάπου..η ζωή αποφάσισε απλά να μας "χάσει"....ξέρεις τι λένε για την αλήθεια της ψυχής και τον Πλάτωνα ε;...λένε ότι κάνει ένα ταξίδι...αποκτά γνώση ..και όταν μπει στο σώμα οδηγείτε σε λήθη....τα ξαναθυμάται κάθε φορά που περνά από εκεί ή αποκτά νέες γνώσεις...έτσι κι εμείς..μάλλον κάναμε σε μια άλλη ζωή μαζί ένα κοινό ταξίδι...κι όταν (ξανά;)βρεθήκαμε όλα ήταν γνώριμα...σαν να γνωριζόμαστε χρόνια..και κάθε φορά που γνωρίζαμε ο ένας τον άλλον μας φαίνονταν όλο και πιο οικεία..όλο και πιο ενδιαφέροντα.....
Είναι σαν να ζούμε ένα επανηλημένο deja vu σε μια καλοστημένη ταινία εποχής

Λες τελικά αυτό με την ταξιδιάρα ψυχή μας να αληθεύει;...
Δεν μπορώ να απαντήσω με σιγουριά...αλλά μπορώ να πω ότι ΜΕ αρέσει....και πολύ....
Επόμενος προορισμός;

Κι όταν ο "νέος" δεν σου κάνει θυμάσαι το "καλό παιδί"...

Σήμερα με έστειλαν να υποστηρίξω για μια (!) Φορά και μόνο..(υπόσχομαι)..ταντρικό φύλο..
Ας μην βγάζουμε κι εμείς οι γυναίκες την ουρά μας απ' έξω...πιστεύω μια φορά στη ζωή μας το έχουμε κάνει οι περισσότερες...και κυριώς στη φάση που "δεν ξέραμε τι θέλαμε"..θα μου πεις...μα πότε ξέραμε...ή ότι κάποιοι άλλοι μας έκαναν να μην ξέρουμε...το καταλαβαίνω και το ασπάζομαι...αλλά βρε κουκλίτσες μου...άμα ο άλλος έλεγες πως ήταν " καλό παιδί" κι εσύ θες ένα "παράξενο παιδί που μεγάλωσε μέσα στην αλητεία" σαν τον Σταν..φύγε και άστον ήσυχο...πάνε στο κακό που θα σε ξεπληρώνει με ανασφάλειες και όταν σας τελειώσει κ το καλό κρεβάτι....θα λησμονείς τον άλλον..τον καλό...και τις στιγμές που ένιωθες ασφάλεια και σιγουριά.....
Μην ξεχνάς κάτι όμως...τα καλά παιδιά συνήθως είναι κι έξυπνα.....κι έχουν κι έναν εγωισμό που εσύ τους τον έθιξες...τι πιστεύεις; θα ξαναγυρίσουν; Κι αν ξαναγυρίσουν θα είναι πλέον τόσο καλά..μαζί σου;
Σκέψου το πριν φύγεις τι ζητάς από τη ζωή σου....ανασφάλειες κι έναν τυπά να πουλάς μούρη που τον κυκλοφορείς ή ασφάλεια και μικρές, αλλά ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΣ,ωραίες στιγμές που κάθε μέρα θα  λιώνεις με ένα "μικρή μου σε σκέφτομαι";

ΔΙΑΛΕΓΕΙΣ...

Θ..έρως δίχως αύριο

Λένε πως το καλοκαίρι γεννιούνται οι πιο μεγάλοι έρωτες, μα και οι πιο παροδικοί, γιατί είναι οι πιο αυθόρμητοι.
Δεν ξέρω τι από τα δύο είσαι ή αν είσαι και τα δύο μαζί, ξέρω όμως σίγουρα πως είσαι ένας έρωτας που ανέτρεψε το γυναικείο γνωμικό《όλοι οι άντρες είναι ίδιοι》και το ρητό που λέει και το τραγούδι 《πιο καλή η μοναξία》.
Και να πως μπλέξαμε......
Ήσουν έρωτας εν πλω που φούσκωσε τα πανιά μου σ'ένα προορισμό που εξερεύνησα παρέα μαζί σου κάθε σοκάκι του νησιού, που το γνώριμο φάνταζε άγνωστο και πάλι.
Η θάλασσα δεν έκρυβε τόσο μυστήριο, όσο οι περιπέτειές μας.
Η αλμύρα στα μαλλιά μου και το ηλιοκαμμένο μου κορμί εκθειάζονταν καθημερινά από τη λάμψη των ματιών σου, την οποία επιζητούσα διαρκώς, για να τη μετατρέψω αργότερα σε πάθος, κάτω από το φως του φεγγαριού.
Δεν ρώτησα ποτέ 《Τι είναι αυτό που ζούμε》 και αν είναι αληθινό. Ήξερα πως είχα μάρτυρα τη θάλασσα που θα παρασύρει παρέα με το κύμα της, κάθε αμαρτωλό μου μυστικό μαζί σου και θα το ξεβράσει στα βράχια..αθόρυβα και γαλήνια...Έτσι θα τα ξέρουμε μόνο εγώ,εσύ κι Εκείνη.
Δεν ζήτησα ποτέ μέλλον.Ήξερα πως μπορεί και να μην υπάρξει....να ξεβραστούν όλα τα 《ΘΑ》 στην άμμο και να σβήσουν...γι'αυτό δεν υποσχέθηκα.
Αφέθηκα, μα δεν φοβήθηκα,γιατί η καρδιά μου ήταν ζεστή σαν τον ήλιο κι ανέμελη σαν το καλοκαιρινό αέρα. Με παρέσερνε στο πλάι σου, παρέα μαζί σου.
Οι στιγμές μας ήταν μικρές σαν κόκους άμμου, μα τόσο έντονες που κολλούσαν επίμονα πάνω στο κορμί σου και σε σημάδευαν.
Μέχρι κι οι τρικυμίες μας δεν έφερναν ναυάγια, είχαν την γλυκιά αρμύρα τους.
Κάποια στιγμή....οι κόκοι της άμμου στην κλεψύδρα του χρόνου στέρευαν, τελείωναν αργά και βασανιστηκά, μέχρι που έπεσε και η τελευταία και σε είδα να φεύγεις. Δεν εκδηλώθηκα. Το βλέμμα μου αγκάλιαζε την όψη σου που ξεμάκραινε κάθε λεπτό.
 Τι λες; θα ξαναγυρίσουμε μαζί την κλεψύδρα; 

Κι ξαφνικά ήρθες εσύ να γυρίσεις τον τροχό.. μου

Μου είπαν πως ο τροχός κάποια στιγμή γυρνάει....αργεί άμα σκαλώσει η μια του ρόδα...μα γυρνάει...ε περίμενα κι εγώ σιγά σιγά να γυρίσει ή να τον γυρίσω με το ζόρι τελοσπάντων.....
Κι εμφανίζεσαι εσύ κ μου λες με ύφος...όσα ήξερες δεν ισχύουν...γιατί πολύ απλά αυτά που έζησες ήταν η λάθος έκδοση...εγώ θα σου δείξω τη σωστή...ε και προφανώς γέλασα.....
"Ποιος είσαι εσύ που θα μου αλλάξεις τη μαθημένη μου ρουτίνα και τα συνηθισμένα λάθη που πλέον χώνεψα και τ' αποδέχτηκα;" μου λες; 
Και ναι...μπορεί εσύ να είσαι ένα λανθάνων ψέμα...αυτό με συμφέρει πιο πολύ από το να μου ταράξεις τον κόσμο μου και την αλλοιωμένη μου πραγματικότητα....
Μα γαμώτο...όσο περνούσε ο καιρός ...αυτός ο τροχός όντως γυρνούσε..και δεν τον γυρνούσα μόνη μου....μαζί τον γυρνούσαμε...γιατί όντως αρχίσαμε να φτιάχνουμε έναν κόσμο που καθρεφτίζει τα θέλω μας.....ακόμα και ψέμα να 'σαι και να 'ναι ο κόσμος αυτός...μου έμαθες ένα πράγμα....τα "θέλω" μας εκεί έξω υπάρχουν...είτε είναι μακράς διαρκείας είτε εν συντόμω χρόνω...τι λες; συνεχίζουμε το "γύρισμα"; 

Είμαι πλάι σου..δεν σημαίνει (χιλιομετρικά) κοντά σου...

Ωραία...είσαι..και πού είσαι δηλαδή; αφού δεν είσαι εδώ, σου απαντώ αντιδραστικά. 

Ε και; με ρωτάς...Όσοι είναι κοντά σου σημαίνει πως είναι και στο πλάι σου; Εμένα η ζώη άλλα μου απέδειξε, μου απαντάς με μια ανεξήγητη ηρεμία...

Έχεις δίκιο..σκέφτομαι..σε φιλώ και φεύγω βιαστικά...κι η σκέψη μου τρέχει,τρέχει σαν τρελή,γιατί ΓΑΜΩΤΟ σου..δυστυχώς έχεις δίκιο...πολύ δίκιο...

Αυτό το 《είμαι δίπλα σου για ό,τι χρειαστείς》, μόνο σε λέξεις τ'άκουσα...σπάνια το ένιωσα...

Κάποιους όμως που ήταν μακριά μου,τους ένιωσα πιο κοντά από τους άλλους...το ενδιαφέρον τους με ζέσταινε,η αγωνία τους για μένα με ζωντάνευε και η αξία μου γινόταν ανεκτίμητη μέσα από αυτούς....

Η παρουσία τους υπήρξε έντονη..μα και η απτή τους ΑΠΟΥΣΙΑ μεγαλύτερη...γι'αυτό μου λείπετε.... 

Οι "ΨΑΧΝΩ ΣΟΒΑΡΗ ΣΧΕΣΗ"

Ατάκα από τις συνηθισμένες...πολύ συνηθισμένες θα έλεγα.

Στην εποχή που βαφτίζουμε το "βρισκόμαστε μόνο για σεξ" ως "ελεύθερη σχέση" και που κάθε γυναίκα έχει κάνει καραμέλα το "δεν δίνομαι σε όλους από το πρώτο βράδυ", ήρθαμε να προσθέσουμε και την παραπάνω ατάκα στις καθημερινές μας φράσεις...έτσι γιατί εν μία νυκτί είπαμε να σοβαρευτούμε..γιατί βαρεθήκαμε και καλά να μην συναντάμε κανέναν άνθρωπο να στεριώσουμε...όχι ότι βιαζόμασταν ας πούμε...απλά οι άλλοι φταίνε που βγήκαν λάθος...
Έτσι λοιπόν ξεκινάμε μια γνωριμία και με το καλησπέρα σας(γιατί τα πρωινά χωρίς καφέ το μάτι δεν ανοίγει και δεν βρίσκουμε στο πληκτρολόγιο τα σωστά γράμματα) λέγοντας στον άλλον με μιας τι ψάχνουμε...
Έτσι ώστε αν ο άλλος δεν ψάχνει το ίδιο με μας, να λακίσει και να μην χαθεί ο πολύτιμος χρόνος....
Κι από εκεί ξεκινά όοοολο το λάθος...πρώτον γιατί έτσι δεν δίνεις την ευκαιρία σε κάποια άτομα να σε γνωρίσουν και να τα γνωρίσεις...Και αναφέρομαι σε άτομα συνειδητοποιημένα που απλά δεν γουστάρουν με μιας την ταμπέλα "σοβαρή σχέση" πριν σε γνωρίσουν πολύπλευρα,πριν σε δουν στα καλά και στα στραβά σου κ πριν δοκιμαστείτε στο κρεβάτι να δείτε αν όντως ταιριάζετε κι εκεί βρε αδερφάκι μου.
Ωστόσο υπάρχουν κι εκείνοι που θα σου πουν εξ αρχής ότι δεν ψάχνουν το ίδιο με σένα,αλλά θα σου αντιπροτείνουν αν θες να "ασπαστείς" την επιλογή τους.
Αν όμως δεν σταθείς τόσο τυχερός/η θα συναντήσεις εκείνα τα άτομα που μπορεί και να μην ξέρουν ακόμη τη θέλουν από τη ζωή τους και πόσο μάλλον από τη δική σου..αλλά θα θέλουν να πειραματιστούν μαζί σου. Αυτοί είναι οι φαινομενικά τέλειοι άνθρωποι..τα επιφανειακά alter ego μας...γιατί θα συμφωνήσουν με τα θέλω σου, θα σου πουλάνε το παραμύθι ότι τα έχετε όοολα κοινά,για να μην μπαίνουν στην διαδικασία να εξηγούν κιόλας, θα σου λένε στα περισσότερα ναι..και όταν τους περάσει, θα σου πετάξουν την ατάκα "νομίζω πως βιαστήκαμε" κι εσύ τότε θα ψάχνεις τι πήγε στραβά με την "αδερφή ψυχή" σου,που νόμιζες πως είναι...
Γι' αυτό ποτέ μην βάζεις κριτήρια με το καλησπέρα σας....το τι ψάχνεις και σε ποιον, θα το ανακαλύπτεις σιγά σιγά γνωρίζοντας τον άλλον..ανακάλυψέ το λοιπόν...και όχι αποκάλυψέ το...η ζωή είναι ωραία..και ακόμα πιο ωραία χωρίς ταμπέλες...
Οι πιο μαγευτικές τοποθεσίες και ο συνοδοιπόρος σου μπορεί ακόμη να μην έχουν όνομα στο χάρτη σου...!!!!